Pse Bill dhe Melinda Gates i dhurojnë paratë e tyre?


Një dekadë më parë, filluam një traditë të re vjetore: u ulëm për të shkruar një letër për punën tonë në filantropi. E morëm idenë nga miku ynë, Warren Buffett, i cili ka shkruar raporte të shkëlqyera për aksionarët e Berkshire Hathaway për më shumë se gjysëm shekulli.

Këtë vit po bëjmë letrën tonë të 10 duke iu përgjigjur 10 pyetjeve të vështira për punën tonë që njerëzit shpesh na pyesin. Këtu është një prej tyre. Ju mund ta lexoni pjesën tjetër në gatesletter.com.

Pse jeni duke i dhuruar paratë tuaja – çfarë përfitoni në të vërtetë nga kjo?

Bill: Nuk është sepse mendojmë se si do të kujtohemi në të ardhmen. Ne do të ishim të kënaqur nëse sëmundjet e njëpasnjëshme si poliomoliti dhe malaria të jenë një kujtesë e largët dhe fakti që kemi punuar për to gjithashtu.

Ka dy arsye për të bërë diçka të tillë. Njëra se është punë kuptimplotë. Edhe para se të martoheshim, folëm për mënyrën se si do të shpenzonim shumë kohë për filantropinë. Ne mendojmë se është përgjegjësi themelore e kujtdo që ka shumë para. Pasi të jeni kujdesur për veten dhe fëmijët tuaj, përdorimi më i mirë i pasurisë shtesë është ta ktheni atë në shoqëri.

Lexoni: Si i fiton dhe shpenzon Bill Gates miliardat e tij?

Arsyeja tjetër është se ne duhet të argëtohemi duke e bërë atë. Të dy ne e duan shkencën pas punës sonë. Në Microsoft, isha fokusuar në shkencën kompjuterike. Në fondacion, është shkenca kompjuterike plus biologjia, kimia, agronomia dhe më shumë. Unë do të kaloja orë të tëra duke folur me një hulutmues apo ekspert për HIV dhe pastaj do të shkoja në shtëpi, duke pritur me padurim për t’i treguar Melindës ato që kam mësuar.

Është e rrallë të kesh një punë ku mund të kesh ndikim të madh dhe shumë argëtim. E kisha me Microsoft dhe e kam atë me fondacionin. Unë nuk mund të imagjinoj një mënyrë më të mirë për të shpenzuar shumicën e kohës time.

Melinda: Ne të dy vijnë nga familje që besonin se duhet të largohemi nga kjo botë duke e lënë më të mirë se sa e kemi gjetur. Prindërit e mi u siguruan që vëllezërit, motrat e mia dhe unë t’i merrnim në zemër mësimet e Kishës Katolike. Mami i Bill ishte e njohur dhe babai i tij është ende i njohur gjithashtu.

Kur morëm vesh për Warren Buffett, zbuluam se ai ishte i mbushur me të njëjtat vlera, edhe pse u rrit në një vend tjetër dhe në një kohë tjetër. Kur Warren na besoi misionin e tij, ne dyfishuam përpjekjet tona për të arritur vlerat që duhet të ndajmë me botën.

Natyrisht, këto vlera nuk janë unike për të tre ne. Miliona njerëz japin përsëri duke vullnetarizuar kohën e tyre dhe duke dhuruar para për të ndihmuar të tjerët. Ne jemi, megjithatë, në pozicionin më të pazakontë për të pasur shumë para për të dhuruar. Qëllimi ynë është të bëjmë atë që prindërit tanë na mësuan dhe të bëjmë pjesën tonë për ta bërë botën një vend më të mirë.

Bill dhe unë po e bëjmë këtë punë, pak a shumë me kohë të plotë, për 17 vjet. Kjo është shumica e martesës sonë. Është gati tërësia e jetës së fëmijëve tanë. Deri tani puna e fondacionit është bërë e pandashme nga ata që ne jemi. Ne e bëjmë këtë, sepse është jeta jonë.

Lexoni: 9 thënie frymëzuese të sipërmarrësit miliarder Bill Gates

Ne kemi provuar t’i kalojmë vlerat tek fëmijët tanë duke folur me ta në lidhje me punën e fondacionit dhe pasi ata janë rritur, i kemi marrë me ne në udhëtime në mënyrë që të shohin me sytë e tyre atë që ne bëjmë. Ne jemi lidhur me njëri-tjetrin përmes mijëra orësh ditore në seancat e të mësuarit, vizitat dhe takimet strategjike. Ku shkojmë, me kë e kalojmë kohën, çfarë lexojmë, shikojmë dhe dëgjojmë – këto vendime bëhen nëpërmjet prizmit të punës sonë në fondacion.

Ndoshta 20 vjet më parë, ne mund të bënim një zgjedhje tjetër rreth asaj se çfarë të bënim me pasurinë tonë. Por tani është e pamundur të imagjinohet. Nëse do të vendosnim të jetonim një jetë tjetër atëherë nuk do të ishim ata që jemi tani. Kjo është ajo që kemi zgjedhur të jemi.

/LinkedIn

Must watch
Business Mag Nr. #23 - Qershor 2020

Të gjitha planet tuaja për këtë vit, si individë apo sipërmarrës mund të jenë përmbysur. Mbërritja e Coronavirusit në Shqipëri paralizoi gjithçka, ashtu si kudo. Në mënyrë të papritur na vuri në kushte tërësisht të tjera pune, na shtoi pasigurinë e shqetësimin për të ardhmen.

Sipërmarrjet, kryesisht në fushën e IT u përshtatën më shpejt, duke angazhuar punonjësit nga shtëpia. Ato zhvilluan dhe më tej mundësitë për të punuar në distancë, ndërkohë që shumë kompani të tjera u mbyllën plotësisht.

Kjo është një periudhë sprove, për individin, drejtuesit dhe liderin. Kjo është lufta që po zhvillohet në spitale dhe fronti i parë i saj janë mjekë, infermierë e sanitarë. Historia e ekonomisë k a treguar se gjithmonë pas një situatë të vështirë ka një ringritje. Dhe ne besojmë se kështu do të jetë.

Deri atëhërë ajo çka na mbetet të bëjmë është respektimi i rregullave të kërkuara, marrja e përgjegjësive ndaj të tretëve për aq sa mundemi, e të interesohemi për të pamundurit, të ndajmë diçka për ta.

Solidariteti nuk ka munguar e nuk do të na mungojë as kësaj radhe. Ajo çfarë doli në pah krahas solidaritetit ishte varfëria: e shtetit, e kompanive dhe e vetë individëve.

Një ditë pas dërgimit të 30 bluzave të bardha në Itali, The Guardian na vlerësoi në artikullin e saj si zemërgjerë edhe pse Ky numër ishte planifikuar të botohej në Prill 2020, por procesi u shty për shkak të masave të ndërmarra si pasojë e shpërthimit të Covid-19. Edhe pse në kohë vështirësish, jemi …

Shiko më shumë
Na ndiqni në rrjetet sociale