Ja çfarë i mësoi Harvard John Kennedy (nga e cila mund të mësoni dhe ju)


Në vitin 1937, kur ai ishte vetëm 20 vjeç dhe një i ri në Harvard, John F. Kennedy doli para shokëve të tij të klasës dhe mbajti një fjalim të Presidentit Franklin D. Roosevelt.

Pasi mbaroi, mësuesi e vlerësoi performancën e tij me 7.

Ndoshta mësuesi gjeti gabim në stilin e të folurit të Kennedy-t. Ose ndoshta nuk mendonte se Kennedy kishte mbështetur argumentet e tij me dëshmi të mjaftueshme.

Ne kurrë nuk do të dimë arsyen e vërtetë që profesori i dha atij një 7. Por ne e dimë se ky student, i cili mori 7 në një orë të të folurit në publik në Harvard, u kthye në një nga oratorët e mëdhenj në botë.

Lexoni: 26-vjeçari milioner: “Njerëzit nuk e kuptojnë se çfarë ju duhet për të qenë të suksesshëm”

E përmend këtë shembull, sepse thekson një nga arsyet pse notat nuk janë treguesi më i mirë i talenteve dhe aftësive të një studenti, as nuk janë një parashikues i mirë i suksesit të tyre të ardhshëm në vendin e punës ose në jetën në përgjithësi.

Disa studime kanë treguar se performanca në shkollë, e matur sipas notave dhe rezultateve në testet e standardizuara, nuk korrespondon me suksesin pas diplomimit. “IQ ofron pak për të shpjeguar fatin e ndryshëm të njerëzve me premisa, shkollim dhe mundësi të barabarta,” shkruan Daniel Goleman në librin e tij më të shitur, Inteligjenca Emocionale. “Kur 95 nxënës të Harvardit nga klasa e viteve 1940 ishin në moshën e mesme, personat me rezultatet më të larta në kolegj nuk ishin veçanërisht të suksesshëm në krahasim me kolegët e tyre me notat më të ulëta në aspektin e pagës, produktivitetit apo statusit në fushën e tyre, madje nuk kishin as jetën që pritej, as lumturinë më të lartë në familje, shoqëri apo marrëdhëniet romantike.

Dhe me rritjen e inteligjencës artificiale dhe “machine learning”, aftësitë që nxënësit duhet të mësojnë për të gjetur një punë dhe të jenë të suksesshëm po ndryshojnë shpejt. Në një artikull të kohëve të fundit të HBR, Ed Hess, një profesor në Shkollën e Biznesit të Darden në Universitetit të Virxhinias, argumenton se në epokën e IA, përkufizimi ynë për termin “i zgjuar” do të transformohet tërësisht. Meqë nuk do të kemi shumë mundësi kundër superkompjuterëve që mund të llogarisin shumë më shpejt se truri jonë, ndoshta do të duhet të mbështetemi në mënyra krejtësisht të ndryshme që njerëzit të shtojnë vlerën e tyre.

Lexoni: Sa rëndësi kanë notat për të qenë të suksesshëm?

I zgjuari i ri do të përcaktohet jo nga çfarë di, por nga cilësia e të menduarit, dëgjimit, bashkëpunimit dhe të mësuarit. Sasia është zëvendësuar me cilësi dhe kjo zhvendosje do të na mundësojë që të fokusohemi në punën e vështirë duke i çuar aftësitë tona njohëse dhe emocionale në një nivel shumë më të lartë“, argumenton Hess.

Pra, çfarë duhet të bëjnë universitetet dhe shkollat pasuniversitare në lidhje me notat? Para se të ndërmarrin hapin radikal të eleminimit të notave, ekziston një masë e përkohshme që shkollat mund të ndërmarrin: parimi i “mos pyet, mos trego”.

Më shumë se 20 vjet më parë, kur isha në shkollën e biznesit, shokët e klasës kolektivisht vendosën të ndalonin dhënien e notave për rekrutuesit e korporatave. Shumica prej nesh që ishim munduar gjatë viteve tona universitare për të fituar një mesatare të lartë, për të cilën ne besonim se do të rriste mundësitë tona për të fituar pranimin në një program konkurrues MBA, ky ishte një veprim vërtetë me rëndësi dhe një që ne të gjithë e përqafuam me entuziazëm.

Ajo që u bë ishte e thjeshtë, por me impakt të fuqishëm: Ajo hoqi barrën e studimit për hir të marrjes së notave të mira. Eleminimi i këtij presioni na liroi të përqendroheshim plotësisht në të mësuarit tonë. Gjithashtu, na dha guximin të merrnim mësime në fusha sfiduese, të cilat do t’i kishim hequr për shkak të frikës nga dëmtimi i mesatares. Disa morën lëndë shtesë thjesht, sepse i gjetën interesante dhe relevante për planet e tyre të karrierës.

Politika jonë e notave “mos pyet, mos trego” nuk krijoi asnjë kundërshtim nga rekrutuesit që vinin në kampus për të na punësuar. Asnjë nga kompanitë me të cilat jam intervistuar për punë verore pas vitit të parë të shkollës së biznesit ose për punë të rregullt pas vitit të dytë, nuk më pyetën se cilat ishin notat e mia. Dhe nuk kisha asnjë detyrim t’i tregoja ato. Më në fund përfundova në një punë me firmën time të preferuar, një firmë me të cilën punoja që nga ajo kohë.

Lexoni: Sipërmarrësit e suksesshëm nuk e bëjnë kurrë këtë gabim

Disa muaj më parë, festuam ribashkimin tonë 20-vjeçar. Nga ajo mund të them se, mos-zbulimi i notave tona nuk kishte asnjë ndikim në trajektoret e karrierës sonë. Të gjithë dukeshin shumë mirë, disa ishin bërë drejtues të lartë në firma të mëdha dhe të vogla, ose sipërmarrës që drejtonin bizneset e tyre.

Politika e mos-zbulimit ka funksionuar mirë për mua dhe shokët e mi të klasës që para 20 vjetëve. Mund të funksionojë edhe për studentët e sotëm.

burimi: INC

Must watch
Business Mag Nr. #23 - Qershor 2020

Të gjitha planet tuaja për këtë vit, si individë apo sipërmarrës mund të jenë përmbysur. Mbërritja e Coronavirusit në Shqipëri paralizoi gjithçka, ashtu si kudo. Në mënyrë të papritur na vuri në kushte tërësisht të tjera pune, na shtoi pasigurinë e shqetësimin për të ardhmen.

Sipërmarrjet, kryesisht në fushën e IT u përshtatën më shpejt, duke angazhuar punonjësit nga shtëpia. Ato zhvilluan dhe më tej mundësitë për të punuar në distancë, ndërkohë që shumë kompani të tjera u mbyllën plotësisht.

Kjo është një periudhë sprove, për individin, drejtuesit dhe liderin. Kjo është lufta që po zhvillohet në spitale dhe fronti i parë i saj janë mjekë, infermierë e sanitarë. Historia e ekonomisë k a treguar se gjithmonë pas një situatë të vështirë ka një ringritje. Dhe ne besojmë se kështu do të jetë.

Deri atëhërë ajo çka na mbetet të bëjmë është respektimi i rregullave të kërkuara, marrja e përgjegjësive ndaj të tretëve për aq sa mundemi, e të interesohemi për të pamundurit, të ndajmë diçka për ta.

Solidariteti nuk ka munguar e nuk do të na mungojë as kësaj radhe. Ajo çfarë doli në pah krahas solidaritetit ishte varfëria: e shtetit, e kompanive dhe e vetë individëve.

Një ditë pas dërgimit të 30 bluzave të bardha në Itali, The Guardian na vlerësoi në artikullin e saj si zemërgjerë edhe pse Ky numër ishte planifikuar të botohej në Prill 2020, por procesi u shty për shkak të masave të ndërmarra si pasojë e shpërthimit të Covid-19. Edhe pse në kohë vështirësish, jemi …

Shiko më shumë
Na ndiqni në rrjetet sociale