Nga shitja e rrobave te drejtimi i një kompanie 4.2 milionë dollarëshe


Angela Romero erdhi në Shtetet e Bashkuara nga Cali, i Kolumbisë, në 1997. Ajo e nisi jetën e saj në SHBA duke shitur veshje nga një sirtar shokëve të saj studentë të klasës së administrimit të biznesit. Sot, ajo drejton CentralCloseout.com, një furnizues që përfshin të gjithë llojet e inventarëve të veshjeve. Me 12 punonjës, një sipërfaqe prej 17,000 këmbë katrorë garderobë dhe një klientelë ndërkombëtare. Ajo gjithashtu u rendit në vend të 177-të këtë vit në Inc. 5000, me të ardhura 4.2 milionë dollarë në vit, rreth 2,357% më shumë nga viti 2011. Sipërmarrësja flet në këtë artikull rreth punës me punonjësit dhe sipërmarrjes së saj si femër.

Iu futa biznesit të likuidimeve dhe të shitjeve të veshjeve të lira me një likuidues, i cili nuk e kishte problem që unë nuk flisja rrjedhshëm anglisht. Ne e rritëm kompaninë në mënyrë domethënëse, por në fillimin të 2010-ës ai më pushoi nga puna. Pas disa negocimeve, ai më ofroi një nga domainet që zotëronte si kompensim. Kështu lindi CentralCloseout.com.

Në fillimet e mia, isha e ndrojtur dhe kisha frikë t’u flisja furnitorëve të mi për shkak të anglishtes sime. Dhe me vete thosha, “Oh Zot, ata nuk më marrin seriozisht.” Unë ende e përdor emailin shumë. Nuk kam nevojë të jem perfekte me aftësitë e mia gjuhësore; ajo për të cilën kam nevojë është aftësia e mirë e komunikimit dhe të marr atë që dua. Gjithashtu tentoj të fokusohem në një treg në të cilin ndihem familjar: Amerika e Jugut dhe ajo Qendrore, ku jam e aftë ta flas gjuhën rrjedhshëm dhe i njoh njerëzit pak më mirë. Sot, 95% e biznesit tim e përbëjnë eksportet.

Derisa ne nuk jemi biznesi më i shtrenjtë ose i lirë i likuidimeve, kemi qenë shumë të fokusuar në shërbimin ndaj klientit. Punonjësit e mi janë ata që përbëjnë diferencën në kompaninë time, dhe me kalimin e kohës kam mësuar t’i vlerësoj ata.

Vitin e kaluar ne u shpërngulëm në vendndodhjen e re në një ambjent garderobe shumë më të vogël dhe me më pak shpenzime. Gati sa nuk më zuri paniku kur po shihja shifrat. Ajo që mendova ishte, “Çfarë do të bëjmë tani? Ku do t’i gjej gjithë këto para?” Aty bëra një mbledhje me stafin tim dhe ishte ajo pikë që ndjeva se vërtet e mora kontrollin e situatës në duart e mia. Ua shpjegova të gjithëve shpenzimet e reja dhe që duhet ta ‘shtrëngonim rripin’ dhe të rrisnim shitjet. Që nga ai moment e në vazhdim, isha më e përfshirë me stafin tim dhe prisja më shumë nga të gjithë.

Prapëseprapë, projektimi i vetëbesimit dhe të vlerësosh është një sfidë konstante. Disa furnitorë kanë ngurruar të bashkëpunonin me mua për shkak se jam femër. Kështu kam mësuar të marr një qëndrim më të fortë me furnitorët e mi si rezultat i kësaj. Ju do të ngeleshit të surprizuar po t’ju tregoja se sa furnitorë pëlqejnë që të punojnë me mua për shkak të kësaj. Disa prej tyre janë po ata që refuzuan të punonin me mua.

Gjithashtu jam përpjekur të përdor edhe karakteristikat femërore në avantazhin tim. Për shembull, të qënit mbështetëse dhe një dëgjuese e mirë më kanë ndihmuar shumë në këtë biznes.

Kam zhvilluar marrëdhënie të mira me disa furnitorë, të cilët tani më telefonojnë thjesht për të më përshëndetur ose për të folur rreth problemeve personale që mund të kenë.

Të mbështes të tjerët më ka siguruar marrëveshje të veçanta, të cilat e di që nuk u janë ofruar konkurrentëve të mi.

Must watch
Business Mag Nr. #23 - Qershor 2020

Të gjitha planet tuaja për këtë vit, si individë apo sipërmarrës mund të jenë përmbysur. Mbërritja e Coronavirusit në Shqipëri paralizoi gjithçka, ashtu si kudo. Në mënyrë të papritur na vuri në kushte tërësisht të tjera pune, na shtoi pasigurinë e shqetësimin për të ardhmen.

Sipërmarrjet, kryesisht në fushën e IT u përshtatën më shpejt, duke angazhuar punonjësit nga shtëpia. Ato zhvilluan dhe më tej mundësitë për të punuar në distancë, ndërkohë që shumë kompani të tjera u mbyllën plotësisht.

Kjo është një periudhë sprove, për individin, drejtuesit dhe liderin. Kjo është lufta që po zhvillohet në spitale dhe fronti i parë i saj janë mjekë, infermierë e sanitarë. Historia e ekonomisë k a treguar se gjithmonë pas një situatë të vështirë ka një ringritje. Dhe ne besojmë se kështu do të jetë.

Deri atëhërë ajo çka na mbetet të bëjmë është respektimi i rregullave të kërkuara, marrja e përgjegjësive ndaj të tretëve për aq sa mundemi, e të interesohemi për të pamundurit, të ndajmë diçka për ta.

Solidariteti nuk ka munguar e nuk do të na mungojë as kësaj radhe. Ajo çfarë doli në pah krahas solidaritetit ishte varfëria: e shtetit, e kompanive dhe e vetë individëve.

Një ditë pas dërgimit të 30 bluzave të bardha në Itali, The Guardian na vlerësoi në artikullin e saj si zemërgjerë edhe pse Ky numër ishte planifikuar të botohej në Prill 2020, por procesi u shty për shkak të masave të ndërmarra si pasojë e shpërthimit të Covid-19. Edhe pse në kohë vështirësish, jemi …

Shiko më shumë
Na ndiqni në rrjetet sociale