Lindita Komani: “Secilit analist portalin e tij?”


Çoroditjes së plotë që vërehet në vend, nuk i ka shpëtuar as tregu mediatik shqiptar. Mund të ketë shumë arsye për këtë, por ndoshta ato që janë të përfolura më shumë janë: në media aktualisht fjala krejtësisht e lirë e analistëve/ gazetarëve kufizohet, si dhe ka aq shumë para në qarkullim sa çdokush që e ka këtë para e do të ketë zë në shoqëri, “kap rob” një analist dhe krijon portalin e tij dhe analisti për arsye racionale vendos të identifikohet me portalin e ta drejtojë atë, deri diku me dorë të lirë.

Po si po ndikon ky zhvillim?

Media në fund të fundit bëhet për njerëzit. A janë njerëzit më mirë e më saktë të informuar se më parë? A janë ata në gjendje që të marrin më mirë vendim në fusha të ndryshme, psh: a janë ata më të sensibilizuar nga ana politike për të kuptuar si është situata në vend dhe të japin kontributin e tyre për ta ndryshuar atë? A e njohin ata më mirë gjendjen ekonomike në vend, problemet e bizneseve, të rejat nga bizneset? A njohin ata më mirë vlerën në kulturën që bëhet këtu nga llumi që promovohet si vlerë? A u plaset atyre para syve më shumë apo më pak pornografi se zakonisht në mediat tona? A e ka aftësinë secili portal që të mbushë me lajme çdo rubrikë që paraqet në krye se do të jetë në gjendje të mbulojë?

Apo thjesht kopjon, madje pa bërë më të voglin kontroll për vërtetësinë e lajmit, atë që ka sjellë portali X? Sa gazetarë ka secili prej tyre në dispozicion?

Dhe përtej këtyre, ndoshta pyetja më e rëndësishme: a kanë ata veç e veç më shumë forcë ndikuese si pushtet i katërt sesa po të mblidheshin e të krijonin një apo ndoshta dy apo ndoshta edhe tre media të reja? E po kështu, kjo pyetje vlen edhe për financuesit e portaleve. A kanë ata më shumë forcë ndikuese mbi opinionin duke qëndruar veç e veç, apo do t’ia vlente më shumë të bashkonin kapitalin e të krijonin një, apo ndoshta dy, apo ndoshta edhe tre media të reja?

Decentralizimi dhe centralizimi i lajmëdhënies alternative (përmes portaleve)

Nuk është e qartë se kush financon cilin portal lajmesh dhe çfarë qëllimesh afatshkurtra apo afatgjata kanë dhe aq më pak mund të dihet se nga burojnë këto para. Mund të jenë edhe para të llojit që nuk vrasin kënd që po harxhohen, sepse burimi i tyre mund të jetë gjelbërimi që ka pushtuar malet e fushat e Shqipërisë. Por cilido qoftë burimi e cilëtdo qofshin këta njerëz pas portaleve e cilido qoftë burimi i financimit, mund të jetë më e arsyeshme që të investohet në blogje të llojit kolektiv – që mbledhin shumë zëra analistësh për të gravituar në një forcë më të madhe zëri dhe orientimi më cilësor. Ose nga redaksitë (analisti/gazetari që ka marrë përsipër të jetë koka drejtuese) të merret vendim për t’u fokusuar në një temë të caktuar për të cilën analisti e gazetarët që e ndihmojnë për të mbledhur informacion, kanë më shumë ekspertizë.

Oferta dhe kërkesa larg e më larg

Në kushte normale, sikur të ishte një çështje ofertë e kërkesë, pra e një tregu normal, mbase nuk kishte fare nevojë për të shkruar, sepse kjo nuk do të ishte as temë. Mbase do të mjaftonte një takim mes kurbës së ofertës dhe asaj të kërkesës, diku në një tabelë të zezë, ku me shkumës po pasqyrohej gjendja aktuale në një grafik sqarues.

Por në kushtet kur paraja në treg krijon një ofertë të tepruar e çoroditëse për publikun, kjo është një temë. Sepse, publiku shqiptar që përbën anën e kërkesës, vërtet që ka nevojë për lajmëdhënie më cilësore, më të vërtetë, më orientuese, më të lirë, përmbushjen e misionit bazik për vetë ekzistencën e mediave.

*Artikull nga Lindita Komani për Business Magazine

Must watch
Business Mag Nr. #23 - Qershor 2020

Të gjitha planet tuaja për këtë vit, si individë apo sipërmarrës mund të jenë përmbysur. Mbërritja e Coronavirusit në Shqipëri paralizoi gjithçka, ashtu si kudo. Në mënyrë të papritur na vuri në kushte tërësisht të tjera pune, na shtoi pasigurinë e shqetësimin për të ardhmen.

Sipërmarrjet, kryesisht në fushën e IT u përshtatën më shpejt, duke angazhuar punonjësit nga shtëpia. Ato zhvilluan dhe më tej mundësitë për të punuar në distancë, ndërkohë që shumë kompani të tjera u mbyllën plotësisht.

Kjo është një periudhë sprove, për individin, drejtuesit dhe liderin. Kjo është lufta që po zhvillohet në spitale dhe fronti i parë i saj janë mjekë, infermierë e sanitarë. Historia e ekonomisë k a treguar se gjithmonë pas një situatë të vështirë ka një ringritje. Dhe ne besojmë se kështu do të jetë.

Deri atëhërë ajo çka na mbetet të bëjmë është respektimi i rregullave të kërkuara, marrja e përgjegjësive ndaj të tretëve për aq sa mundemi, e të interesohemi për të pamundurit, të ndajmë diçka për ta.

Solidariteti nuk ka munguar e nuk do të na mungojë as kësaj radhe. Ajo çfarë doli në pah krahas solidaritetit ishte varfëria: e shtetit, e kompanive dhe e vetë individëve.

Një ditë pas dërgimit të 30 bluzave të bardha në Itali, The Guardian na vlerësoi në artikullin e saj si zemërgjerë edhe pse Ky numër ishte planifikuar të botohej në Prill 2020, por procesi u shty për shkak të masave të ndërmarra si pasojë e shpërthimit të Covid-19. Edhe pse në kohë vështirësish, jemi …

Shiko më shumë
Na ndiqni në rrjetet sociale