Të folurit në publik nga këndvështrimi i një jo anglishtfolësi

Prezantimi njëorësh nuk është i njëjtë me dhënien e një prezantimi 10 minutësh.  

Ata thonë Praktikohuni, Praktikohuni, Praktikohuni. 

Por, ndonjëherë, edhe praktikimi nuk është i mjaftueshëm. Disa njerëz janë të talentuar natyrshëm në të folurit publik dhe disa jo. Kjo nuk përbën problem. Por, jo të gjithë ata që flasin rrjedhshëm anglisht do të jenë gjithashtu folës të shkëlqyer publik. Shumë prezantues që të magjepsin me mënyrën se si flasin, por ka edhe prezantues që luftojnë për të kuptuar mendimin e tyre. 

Lexoni: 3 hapa për të kontrolluar emocionet para një prezantimi të rëndësishëm

A është rrjedhshmëria e një gjuhe thelbësore për të folurit në publik? Po dhe jo. Por ata nuk gënjejnë kur thonë “arti i të folurit publik”. 

Vite më parë, më duhej të bëja një seminar njëorësh mbi një temë zhvillimi personal. Unë punoja në kampus dhe më pëlqente vërtet puna ime. U ndjeva e fuqizuar për të qenë pjesë e ekipit tim dhe punoja përkrah njerëzve që më frymëzonin çdo ditë. 

Si një introverte, bashkëveproja me shumë studentë. Bisedat me ta ishin të lehta për mua, por prezantimet ishin shumë sfiduese. 

Një ditë, më duhej të jepja një workshop një orësh në një dhomë plot me studentë. Isha e bindur se mund ta përballoja. Unë kisha bërë prezantime të shkurtra më parë, por ky ishte një lloj tjetër prezantimi. 

Çfarë shkoi keq gjatë prezantimit tim? 

1- Të mësosh përmendësh fjalimin tënd nuk do të jetë kurrë e mjaftueshme 

E kisha memorizuar mirë fjalimin tim. Të paktën, mendova se e bëra. Por, një gjë që nuk e prisni kurrë është që t’ju zënë emocionet. Nëse nuk jeni një folës publik për një kohë të gjatë, do të ndiheni të shqetësuar dhe mendja juaj mund të zbrazet në çdo moment. Çdo gjë që keni memorizuar mund të fluturojë nga dritarja në një sekondë. 

Si një folëse e gjuhës angleze jo amtare, nuk mund të mbështetesha në aftësitë e mia të të folurit të rastësishëm për të mbushur boshllëqet e krijuara nga kujtesa ime. Nuk e kisha luksin të largohesha nga skenari i strukturuar me kujdes, i cili mbulonte në mënyrë të përsosur çdo pikë. Nën presion, ndërkohë që të gjithë po ju shikojnë (dhe disa edhe duke ju gjykuar), ju nuk do të jeni në gjendje të mendoni për gjërat për të thënë në vend dhe të dukeni gjithashtu të zgjuar. 

Fjalët e bukura definitivisht nuk do të vijnë në mendje spontanisht nën presion. Ju gjithashtu mund të filloni të llomotisni, të belbëzoni dhe të humbni mendimet. Bëra shumë “ums”, “uhs” dhe “like” saqë fillova të mërzitesha me veten time. Ky ishte një prezantim dhe më duhej të dukesha sikur e dija se çfarë po thoja. 

Kisha vendosur të mbështetesha në memorizimin. Nëse do të ndiqja skenarin tim, ai nuk do të kishte mbuluar një orë. Kështu që, vendosa të shtjelloja pikat e mia kryesore aty për aty, në vend që të punoja me to paraprakisht. Nuk e di pse u ndjeva kaq e sigurtë për të improvizuar kur e dija se do të ishte një vendim i keq. Por nuk e mora parasysh që mendja ime të zbrazej nën presion, gjithashtu. 

2. Njohja e gjuhës së trupit bëhet problem

Kur lexoni kaq shumë për gjuhën e trupit, filloni të analizoni njerëzit dhe sjelljen e tyre. Ju filloni të lexoni energjinë në dhomë. Mund të përpiqeni t’i lexoni njerëzit përmes gjuhës së trupit, sigurisht deri diku. 

Kjo më bëri më shumë presion. Nuk mund t’i bllokoja nga koka ime mendimet e shumta të “ata ndoshta janë të mërzitur” ose “atyre nuk u interesojnë ato që them” kur po zhvillohej prezantimi im. 

Ju duhet të kuptoni sallën kur jeni duke bërë një prezantim, por nuk duhet të lejoni që reagimi i audiencës të ndikojë tek ju. Avantazhi i leximit duhet t’ju sjellë dobi, jo t’ju pengojë. Më pengoi sepse e lejova. Dhe reagimi i audiencës nuk ishte aq i keq për të qenë e sinqertë, por mendja juaj ju mashtron nën presion. 

Lexoni: 4 gabimet e zakonshme gjatë një fjalimi publik

Çfarë mësova për të folurit në publik dhe këshillat e mia modeste për jo anglishtfolësit

1. Unë sugjeroj të dini saktësisht se çfarë të thoni kur bëni një prezantim të gjatë dhe të përpiqeni të mos improvizoni shumë. 
2. Gjeni atë person që ju kushton vëmendjen e plotë dhe bëni kontakt me sy me të. Pasi t’i mbyllni sytë me ta, ata do të përpiqen disi të mos e ndërpresin kontaktin me sy për shkak të respektit, nëse nuk e shkëpusni ju fillimisht. 
3. Nuk është problem të kesh shënime në duar për t’i parë herë pas here, vetëm jo t’i lexoni shënimet për tërë prezantimin tuaj. 
4. Një orë është një periudhë e gjatë kohore për të folur me një grup njerëzish. Do të humbisni vëmendjen e dëgjuesit gjatë gjithë fjalimit tuaj, do të humbni fokusin tuaj në një moment, do të largoheni nga pikat tuaja kryesore dhe do të merrni energji të pafavorshme edhe nga disa. Pranojeni këtë dhe përqëndrohuni në gjëra më të rëndësishme. 
5. Gjithmonë do të ketë nga ata që do t’ju gjykojnë. Ju nuk mund të bëni asgjë për këtë. Është mendimi i tyre. Mos e humbni energjinë tuaj për këtë, përkundrazi përqëndrohuni të bëni më të mirën gjatë prezantimit. 

Si përfundim, kjo përvojë më mësoi të vlerësoja edhe më shumë njerëzit që flasin në publik. Është shumë e vështirë dhe sfiduese të jesh përballë shumë njerëzve dhe të flasësh për diçka, e lëre më t’i mbash të angazhuar. Dhe është edhe më sfiduese kur gjuha në të cilën prezantoni nuk është gjuha juaj amtare. 

/medium