Ndikimi i “Soft Skills” në evoluimin e një karriere afatgjatë për të ardhmen

*Shkruar nga Kamela Braho, kontribuese në BusinessMag

Inovacioni teknologjik po transformon rrënjësisht arsimin dhe po përditëson aftësitë e nevojshme për punën në ditët e sotme. Ndërtimi i sistemeve arsimore për të ardhmen kërkon plan-programe të përshtatshme për shekullin e 21-të, së bashku me dhënien e vazhdueshme të udhëzimeve të aksesueshme, që ndërtojnë një bazë solide për zhvillimin e aftësive të reja. Arsimi i specializuar duhet të fokusohet veçanërisht në aftësitë që kërkohen në botën reale dhe të adresojë aktualitetin e nevojave të punëdhënësve. Aftësitë duhet të kenë një vend më të spikatur në mësimdhënie, në mënyrë që të rritet përshtatshmëria.

Sipas një raporti të Forumit Ekonomik Botëror, ndër aftësitë kryesore për sa i përket rëndësisë deri në vitin 2025, janë aftësitë e buta duke përfshirë kreativitetin, lidershipin dhe fleksibilitetin. Ndërkohë që arsimi në përgjithësi mund të sigurojë një bazë për rikualifikim, vetë-aktualizim dhe formimin e një identiteti qytetar në të ardhmen, kurrikulat specifike arsimore nuk mund të mbeten fikse pasi shtigjet standarde të karrierës vazhdojnë të evoluojnë dhe bëhen më pak lineare se kurrë më parë. Ndërsa ekziston një konsensus i gjerë se asnjë grup i vetëm aftësish apo fushë ekspertize nuk ka të ngjarë të jetë në gjendje të mbajë një karrierë afatgjatë në të ardhmen, aftësitë thelbësore të buta të shekullit 21, duke përfshirë jo vetëm kreativitetin dhe fleksibilitetin, por edhe zgjidhja komplekse e problemeve, të menduarit kritik, bashkëpunimi dhe delegimi, do të jenë thelbësore për t’u mundësuar njerëzve që të bëhen më të aftë për t’u përshtatur me nevojat në ndryshim të tregut të punës.

Këto aftësi të buta duhet të zhvillohen herët, në arsimin bazë, dhe më pas të rafinohen në kolegje dhe universitete si dhe, në mënyrë ideale, gjatë të mësuarit gjatë gjithë jetës si i rritur. Duke ofruar një bazë të fortë të aftësive të buta, një sistem arsimor mund të shërbejë si një katalizator jo vetëm për rritjen e përshtatshmërisë me punët në të ardhmen, por edhe për një cilësi të përmirësuar përgjithësisht të jetës. Megjithatë, ndryshimi i kërkesës për aftësi në të gjithë industritë do të kërkojë që kurrikulat të përditësohen dhe përshtaten rregullisht – sepse ato janë të natyrshme të informuara nga evolucioni i tregjeve të punës. Përmirësimet e kurrikulave duhet gjithashtu të ndërtohen në sisteme në mënyrë graduale, për të shmangur vonesën kohore të zbatimit. Një organizatë e vetme nuk mund t’i sigurojë këto aftësi të buta vetëm, prandaj krijimi i sistemeve adekuate të të mësuarit kërkon të paktën një sasi të caktuar të dhënash nga institucionet publike dhe private. Në përgjithësi, më shumë theks duhet t’i kushtohet mbledhjes së njohurive nga qeveria, bizneset dhe organizatat e shoqërisë civile gjatë hartimit të kurrikulave.

Sipas UNICEF-it, më shumë se 175 milionë fëmijë në mbarë botën nuk kanë marrë arsim parafillor dhe pabarazia në aspektin e aksesit mbetet e lartë veçanërisht në mesin e të varfërve dhe të pafavorizuarve. Ndërsa gati dy të tretat e të gjitha vendeve kanë arritur barazinë gjinore në arsimin fillor, vajzat kanë ende më pak gjasa se djemtë për të filluar arsimin e mesëm; paaftësia dhe anëtarësimi në një pakicë etnike mund të paraqesin pengesa të mëtejshme. Përveç nxitjes së regjistrimit të fëmijëve në arsimin bazë, një fokus më i madh duhet t’i kushtohet infrastrukturës së të mësuarit, në trajnimin e mësuesve dhe krijimin e mjediseve të të mësuarit të shëndetshëm dhe të sigurtë jo vetëm gjatë orëve të shkollës, por edhe në shtëpi.

Sigurimi i aksesit më të madh në arsimin bazë është thelbësor për avancimin e objektivave të zhvillimit të qëndrueshëm të një shteti. Krahas përpjekjeve për të rritur aksesin, nevojiten më shumë përpjekje të bashkërenduara për të përmirësuar cilësinë. Kjo mund të ndihmohet të paktën pjesërisht duke futur standarde globale më të qarta dhe më gjerësisht të njohura për të krahasuar rezultatet e të nxënit dhe për të mundësuar arsimim më pak të thjeshtë dhe shtigje mësimi më të individualizuara. Një pengesë e përbashkët dhe e vazhdueshme për ofrimin e një arsimi bazë të gjerë dhe adekuat është kostoja. Dhe, sipas një raporti të UNESCO-s, ka ende disa vende që nuk po kryenin sondazhe kuptimplotë ose nuk po bënin të disponueshme të dhëna përkatëse. Kjo nënvizon një nevojë akute për modele të reja financimi dhe grumbullimi të të dhënave, veçanërisht në vendet në zhvillim. Inovacioni teknologjik mund të jetë një mjet për të ndihmuar në adresimin e çështjes, veçanërisht kur bëhet fjalë për fëmijët në zonat rurale dhe ata që migrojnë rregullisht me prindërit e tyre.

Integrimi më i mirë i programeve të shkrim-leximit dhe aftësive bazë në axhendat kombëtare të arsimit mund të çojë në një cilësi të përmirësuar të jetës. Shumë vende në zhvillim kanë bërë përparim të konsiderueshëm në drejtim të rritjes së investimeve në arsim për të rinjtë. Në mënyrë ideale, sistemet arsimore mund të lulëzojnë falë një sektori publik thelbësisht të fortë. Megjithatë, duke punuar së bashku me sektorin privat, qeveritë dhe arsimtarët mund të zhvillojnë më shumë infrastrukturë të nevojshme për ofrimin e mundësive të të mësuarit dhe trajnimit në të gjitha fazat e karrierës .