Historia e shqiptarit që ka arritur majat e suksesit në Itali


E përditshmja italiane Corriere.it, i ka dedikuar një shkrim shqiptarit Agron Shehaj, ku nga emigrant në moshën 13 vjeçare drejt Italisë, ka arritur sot majat e suksesit dhe konsiderohet si “mbreti” i Call Center.

“Jam unë, kur isha 13 vjeç. Fotoja është e Guido Perinit, një fotograf vendas i cili ndodhej aty për të dokumentuar mbërritjen e emigrantëve shqiptarë”, thotë Agron Shehaj.

Afër çerek shekulli më pas, pasi zbarkoi me familjen nga Vlora, ai është bërë një nga “padronët” e Call Center në Europë.

Intercom Data Service (IDS) ka 15 zyra në Shqipëri, më shumë se 3,000 të punësuar, në masën më të madhe shqiptarë, ndonjë prej tyre italianë dhe anglezë. Ai llogarit një xhiro vjetore rreth 20 milionë euro, me seli qendrore në zonën e ish-Bllokut.

Zbarkimi në Brindisi

Ai tregon se i përket valës së parë të emigrantëve shqiptarë.

“Zbarkova në Brindisi pas një udhëtimi të gjatë në një anije ushtarake shqiptare”, kujton ai.

“Tentuam të hyjmë përmes ambasadës italiane në Tiranë për të kërkuar azil politik, por atë ditë zyra ishte e mbyllur. U kthyen në Vlorë, pritëm rastin më të mirë. Në udhëtim ishin unë, mamaja, babai, vëllai i vogël dhe qindra bashkatdhetarë të tjerë. Një udhëtim i gjatë, por ne fëmijët na vendosën që të flinim. U zgjova nga zhurma e helikopterit mbi kokë dhe nga bankina e portit të Brindisit. Pak orë më pas unë dhe familja ime hipëm në një tren që do të na çonte drejt veriut të Italisë. Na zbritën në Monguelfo dhe mikpritja ishte e jashtëzakonshme, banorët e zonës na ofronin ushqime e veshje. Pak ditë më vonë një zotëri na ndaloi në rrugë dhe mua dhe vëllait na dhuroi një biçikletë”.

E kundërta e Shqipërisë

“Një parajsë! Kishte rregull që ne nuk e kishim parë kurrë, çdo gjë ishte e bukur dhe e kuruar. Krejt e kundërta e Shqipërisë”, tregon ai përballjen e parë me vendin e huaj, duke shtuar se pas tre muajsh familja e tij u transferua në Bolzano.

Nga aty, shqiptari shkoi ne Firence ku nisi të studionte për ekonomi dhe tregti në universitet.

Teksa shqyrtonte mundësitë e punësimit tregon se i lindi edhe ideja gjeniale për hapjen e Call Center.

“Shqiptarët flasin italisht, kostoja e punës ishte e ulët përse të mos ofronim këtë shërbim për sipërmarrjet që ndodheshin përtej Adriatikut? Lindi kështu në nëntor 2005, IDS, kompania që futi në
krizë sektorin në Itali”, tregon ai.

Ai thotë se ka kufizime, pavarësisht arritjeve.

“Linjat e mia telefonike nuk duhet të ofrojnë shërbime që dëmtojnë njerëzit. Si rrjedhim nuk do të kishte shërbime që mund të ofronin shërbime të ndaluara për të miturit, kumar, investime në financa të rrezikshme, lexim letrash etj”.

Ai shton se vendi ka bërë progres, por i pyetur nëse ka joshje drejt politikës, është i prerë. “Jo, faleminderit” dhe nënvizon se shërben me mirë duke hapur vende pune.

Ai ka dy fëmijë dhe ka grua një shqiptare, që ende nuk e ka marrë pasaportën italiane.

Tregon se në familje flitet shqip.

“Fëmijët kanë lindur në Itali, gjuha e tyre kryesore është italishtja, por duhet të mësojnë edhe gjuhën e prindërve. Origjina nuk duhet harruar kurrë”, thotë ai.

Burimi: telegrafi.com 

Must watch
Business Mag Nr. #23 - Qershor 2020

Të gjitha planet tuaja për këtë vit, si individë apo sipërmarrës mund të jenë përmbysur. Mbërritja e Coronavirusit në Shqipëri paralizoi gjithçka, ashtu si kudo. Në mënyrë të papritur na vuri në kushte tërësisht të tjera pune, na shtoi pasigurinë e shqetësimin për të ardhmen.

Sipërmarrjet, kryesisht në fushën e IT u përshtatën më shpejt, duke angazhuar punonjësit nga shtëpia. Ato zhvilluan dhe më tej mundësitë për të punuar në distancë, ndërkohë që shumë kompani të tjera u mbyllën plotësisht.

Kjo është një periudhë sprove, për individin, drejtuesit dhe liderin. Kjo është lufta që po zhvillohet në spitale dhe fronti i parë i saj janë mjekë, infermierë e sanitarë. Historia e ekonomisë k a treguar se gjithmonë pas një situatë të vështirë ka një ringritje. Dhe ne besojmë se kështu do të jetë.

Deri atëhërë ajo çka na mbetet të bëjmë është respektimi i rregullave të kërkuara, marrja e përgjegjësive ndaj të tretëve për aq sa mundemi, e të interesohemi për të pamundurit, të ndajmë diçka për ta.

Solidariteti nuk ka munguar e nuk do të na mungojë as kësaj radhe. Ajo çfarë doli në pah krahas solidaritetit ishte varfëria: e shtetit, e kompanive dhe e vetë individëve.

Një ditë pas dërgimit të 30 bluzave të bardha në Itali, The Guardian na vlerësoi në artikullin e saj si zemërgjerë edhe pse Ky numër ishte planifikuar të botohej në Prill 2020, por procesi u shty për shkak të masave të ndërmarra si pasojë e shpërthimit të Covid-19. Edhe pse në kohë vështirësish, jemi …

Shiko më shumë
Na ndiqni në rrjetet sociale