Çfarë është rregulli i prindërimit “25 x 1 minutë”?

Komunikimi me fëmijët për ndjenjat apo vështirësitë që po përjetojnë shpesh është një sfidë për prindërit. Por sipas psikologut të fëmijëve J. Timothy Davis, çelësi qëndron te bisedat e shkurtra, por të vazhdueshme. Ai sugjeron përdorimin e një metode që e quan “Rregulli i Prindërimit 25 x 1 minutë”, që konsiston në 25 biseda të shkurtra prej një minute, në vend të një bisede të gjatë për një temë të caktuar.

Kjo qasje, sipas Davis, rezulton veçanërisht efektive kur komunikoni me djem, të cilët shpesh kanë më shumë vështirësi të shprehin emocionet apo të përballen me biseda të gjata.

“Gjatë viteve të punës me fëmijët dhe prindërit kam vërejtur se kur një bisedë e madhe ndahet në pjesë të vogla, secila prej tyre bëhet një urë drejt bisedës së radhës,” shpjegon Davis, autor i librit Challenging Boys: A Proven Plan for Keeping Your Cool and Helping Your Son Thrive. “Në këtë mënyrë mund të arrini objektivin tuaj pa krijuar mbingarkesë emocionale te fëmija.”

Bisedat e gjata mund t’i duken të lodhshme dhe të vështira për t’u përballuar fëmijëve, sidomos në moshat e vogla kur përqendrimi është më i kufizuar. Prandaj, Davis këshillon që bisedat të zgjasin midis tre deri në tetë minuta dhe të shpërndahen gjatë ditës apo javës. Kjo i jep kohë fëmijës të përpunojë emocionet dhe t’i rikthehet temës me më shumë lehtësi.

Një nga sfidat më të mëdha, sipas tij, është tundimi për të vazhduar bisedën kur fëmija më në fund fillon të hapet. “Nëse një bisedë po shkon mirë, prindi duhet të përmbajë dëshirën për ta ‘shfrytëzuar’ momentin deri në fund. Më mirë është të ndalesh ndërkohë që gjithçka po shkon mirë, sesa ta shndërrosh në një përvojë të lodhshme dhe stresuese.”

LEXO EDHE:Punësimi sezonal, paga deri në 250 mijë lekë në bregdet

Tre elementë kyç për ta bërë metodën efektive:

• Qëllimi: Hyni në bisedë me synimin për të mësuar diçka për fëmijën tuaj. Dëgjoni me vëmendje dhe vini re reagimet e tij, pasi mund t’ju shërbejnë për bisedën tjetër.

• Toni: Fëmijët nuk duhet ta ndjejnë se po marrin leksione apo kritika çdo herë që flisni për ndjenjat. Niseni bisedën me një vëzhgim të thjeshtë, dhe më pas pyesni “Çfarë po ndodh?” në mënyrë të butë e pa gjykim.

• Koha: Zgjidhni momentet kur fëmija është më i qetë, si gjatë udhëtimeve me makinë apo para gjumit, kur mungon kontakti i drejtpërdrejtë me sy dhe ata ndihen më të hapur.

Shembull praktik i përdorimit të rregullit:

Nëse merrni një e-mail nga mësuesja që ju njofton se fëmija nuk ka dorëzuar disa detyra në matematikë, mund ta nisni kështu:

Prindi: “Mësuesja më tha që nuk ke dorëzuar disa detyra në matematikë. Çfarë po ndodh?”
Fëmija: “Matematika është e kotë. Mund të iki tani?”

Kjo bisedë e parë ju jep një sinjal: fëmija ka një ndjeshmëri negative ndaj lëndës. Më pas mund të vijoni me një tjetër bisedë:

Prindi: “Po mendoja për atë që the për matematikën. Edhe unë e kam pasur të vështirë ndonjëherë.”
Fëmija: “Po, ajo na detyron të tregojmë hapat.”

Në këtë mënyrë, mësoni se problemi nuk është vetë matematika, por procesi i shpjegimit të hapave. Kjo është më efektive sesa një reagim i ashpër për mosdërgimin e detyrave.

“Përmes këtyre bisedave të shkurtra dhe pa stres, mund të mësoni shumë pa i mbingarkuar fëmijët tuaj,” përfundon Davis. “Dhe më e rëndësishmja: ju krijoni një përvojë pozitive për komunikimin dhe hapjen emocionale.”

cnbc