Ka diçka thellësisht shqetësuese në mënyrën si rrjeti reagon ndaj rasteve si ai i Cole Tomas Allen. Jo vetëm për shkak të vetë aktit, por për shkak të nevojës së menjëhershme për të gjetur një shpjegim të thjeshtë. Dhe shpesh, ky shpjegim është i gabuar.
Lexo gjithashtu: Nadia Elbasani: “Privacy Policy”, detyrim për biznesin digjital
Allen sipas argumenteve të lehta të rrjetit nuk është thjesht një agresor. Ai është ajo që shumëkush po e quan sot “agresor i shkolluar”, një profil që, në vend që të na ndihmojë të kuptojmë më mirë fenomenin, po përdoret për të ndërtuar narrativa ndasie dhe diskriminuese. Në rrjetet sociale, në komentet e shpejta, në analizat sipërfaqësore, po përhapet ideja se ky rast është prova që arsimi nuk vlen, që njerëzit e teknologjisë janë të shkëputur nga realiteti. Është një përpjekje për ta kthyer një rast kompleks dhune në një stereotip të thjeshtë.
Lexo gjithashtu: Dronët që po riformësojnë luftën
Por dhuna nuk ka profesion. Nuk ka diplomë. Nuk ka një profil të vetëm. Narrativën e rastit të Allen mund ta përdorim për çdo profesion, por kjo nuk do të ishte mënyra e ndershme e trajtimit të problemeve.
Nëse ka diçka që bie në sy te Allen, nuk është diploma e tij, por mënyra si mendon. Letra e tij para aktit nuk është një shpërthim emocional. Është një tekst i strukturuar, me kategori njerëzish dhe me justifikime. Kjo është pikërisht ajo që e bën më të frikshëm. Ai nuk veproi sepse nuk kupton, por veproi sepse kishte ndërtuar një realitet ku dhuna bëhet e justifikueshme.
Lexo gjithashtu: Kur fushëbeteja zhvendoset në rrjet
Një shkëputje e tillë mendore ku individi arrin të riformulojë normat etike në mënyrë që një akt i papranueshëm të duket i nevojshëm duhet të shërbejë si këmbanë alarmi për shoqërinë, më shume sesa për tja atashuar këtë rast steriotipit të një djali IT.
Në vend që të analizohet ky mekanizëm, po ndërtohet një stigmatizim ndaj profesionistëve që janë në fushat teknike, ndaj “nerd” që prej vitesh janë bërë objekt stereotipesh. Rasti i Allen po përdoret si “provë” për një paragjykim që ekzistonte prej kohësh.
Në të njëjtën kohë, ka një faktor që po diskutohet shumë më pak, por që është real dhe i matshëm, ndryshimi i thellë në tregun e punës, sidomos në Shtetet e Bashkuara, në epokën e inteligjencës artificiale.
Lexo gjithashtu: Është inteligjenca artificiale çelësi për parandalimin e pastrimit të parave?
Vetëm pak vite më parë, studentët e teknologjisë hynin lehtësisht në tregun e punës që në bankat e universitetit. Sot, kjo rrugë është bërë më e vështirë pasi shumë role fillestare po zëvendësohen nga AI dhe kërkesa për përvojë është rritur, ndërsa mundësitë për ta fituar atë janë zvogëluar. Ky ndryshim krijon frustrim dhe për mendjet e deformuara mundtë prodhojë agresion.
Nuk është rastësi që tensioni ndaj figurave të teknologjisë është rritur. Rritja e incidenteve dhe kërcënimeve ndaj figurave të teknologjisë, si Sam Altman, tregon se ajo nuk shihet më vetëm si progres, por edhe si burim pasigurie për jetët e profesionistëve të rinj. Megjithatë, dhuna mbetet rezultat i një ndërthurjeje më të thellë faktorësh të dobët psikologjikë dhe personalë.
Rasti i Cole Tomas Allen nuk duhet të përdoret për të ulur apo përçmuar vlerën e arsimit, as për të stigmatizuar profesionin e IT apo për të forcuar paragjykime të vjetra. Ai duhet të lexohet si një paralajmërim për diçka më të thellë, aftësinë e mendjes njerëzore për të ndërtuar narrativa që justifikojnë edhe të pajustifikueshmen.
Në fund, pyetja nuk është pse një i arsimuar bëri këtë. Pyetja është pse një mendje, cilado qoftë ajo, arrin në pikën ku dhuna i duket zgjidhje. Dhe nëse nuk e bëjmë këtë dallim, rrezikojmë të luftojmë stereotipe, ndërkohë që problemi i vërtetë mbetet i paprekur.
Që nga viti 2015 nxisim shpirtin sipërmarrës, inovacionin dhe rritjen personale duke ndikuar në zhvillimin e një mjedisi motivues dhe pozitiv tek lexuesit tanë. Mbështetja juaj na ndihmon ta vazhdojmë këtë mision.
Na Suporto
