Si t’i tregoni një bashkëpunëtori se ai po ju “bezdis”


Nga Caroline Webb
Në disa raste ndodh që puna të na lidhë shumë edhe me kolegët e tjerë dhe si pasojë shpesh mund të ketë edhe edhe tensione e keqkuptime. Të tilla gjëra mund të dëmtojnë karrierën dhe ecurinë e punës.

Psikologët kanë dalë në përfundimin se një person në humor të keq transmeton ankthin tek tjerët brenda 5 minutave, edhe kur ata nuk janë duke folur me njëri-tjetrin ose duke punuar bashkë. Lajmi i mirë është se ka një mënyrë të sigurtë për të diskutuar çështjet e vështira me kolegët, edhe në një situatë të çuditshme hierarkike. Edhe në këtë rast mund t’i jepni një tonalitet pozitiv bisedës. Ja se si funksionon:

Vendos një qëllim bashkëpunues. Para bisedës pyesni veten: “Çfarë rezultati dua vërtet nga marrëdhënia me këtë person?” Në fillimet e karrierës sime, unë kisha një shef që ma korrigjonte punën. Ndonjëherë ai e vështirësonte sintaksën që fjalitë të bëheshin të vështira për t’u kuptuar, dhe mikromenaxhimi i tij po më bënte të ndihesha si një adoleshente me problemet e moshës. Ndjeja se duhet të thoja diçka. Pa menduar rreth qëllimit tim për bisedën me të, qëllimi im i pathënë mund të ishte: “sigurohu që ai të kuptojë se po të çmend!” Kjo do ta mbante trurin tim të fiksuar për “luftë”. Por 5 sekonda reflektim më ndihmuan të vendosja një objektiv më të përbashkët: “gjej arsyen se përse po sillet në atë mënyrë dhe zbulo se si të punosh bashkë me të në mënyrë efektive”. Nëse emocionet janë ngjitëse, do të përhapen më shumë.

Kërko leje. Nuk duhet vetëm të ‘hidhesh’ në historinë tënde. Thuaj diçka si: “Marrëdhënia ime e punës është e rëndësishme për mua, dhe kam diçka në mendje, a mund të flasim bashkë rreth kësaj?” Nëse është moment i keq, nuk do ta zgjidhje për bisedën tënde; nëse është moment i mirë, ke sinjalizuar qëllimin bashkëpunues.

Lexo: Shenjat që kolegët tuaj nuk ju respektojnë

Përshkruaj “faktet e vërteta”. Ideja është të zgjedhësh një incident specifik dhe të përshkruash atë që quan “fakte të vërteta”: gjërat që i di me siguri të plotë, të zhveshura nga emocionet, interpretimet, ose përgjithësimet. Për mua, kjo nuk nënkupton të them gjëra të tilla si, “redaktimet e tua ta shpifin” ose “nuk po më jep hapësirë mjaftueshëm”. Këto deklarata janë të debatueshme, sepse personi tjetër mund të të thotë “Kjo nuk është e vërtetë”. Edhe pse janë shumë kritikë, ka më shumë gjasa që të mbrohen. Kjo do të thotë se nuk do të jenë aq bujarë sa për t’u përgjigjur. Në vend të kësaj kërko për diçka më tepër të tipit “Çfarë vura re unë (përshkruaj fakte, fakte, fakte).” Tregohu sa më i saktë dhe konkret të mundesh, edhe nëse mendon se ka një problem të madh me çështjen. Në rastin tim, unë thashë: “Unë vura re se në prezantimin e fundit, ju rishkruat titujt e 14 nga 20 slide. Fjalitë u bënë më të gjata dhe të vështira për t’u kuptuar.”

Thuaj se si “faktet e vërteta” të bënë të ndiheshe, dhe përse kjo ka rëndësi për ty. Ashtu si “faktet e vërteta,” ndjenjat e tua nuk janë të pasigurta dhe përshkrimi i tyre shpjegon se përse po e ngre çështjen. Kërkimet kanë gjetur gjithashtu se niveli i stresit ulet kur i etiketon saktësisht emocionet. Kështu që ajo që thashë unë ishte: “Më bëri të shqetësohesha fakti që nuk po e kuptoja se çfarë kërkoje prej meje”. Kështu, nuk përdor as gjuhën agresive. Unë isha e inatosur, sigurisht, por kur pyeta veten se cila ishte një frikë më e thellë përtej inatit tim, ishte shqetësimi se mos nuk po kuptoja. Kjo ndihmon që të shtosh një shpjegim të sinqertë se përse ka rëndësi për ty, që të transmetosh se ti nuk po ankohesh. Nuk ka përse të jetë e ndërlikuar. Unë thjeshtë i thashë: “Ka rëndësi për mua të bëj një punë të mirë.”

Kërko perspektivën. Kur kemi marrë guximin të flasim për një temë të vështirë, është e thjeshtë të harrojmë që mund të mos e kemi parasysh të tërë situatën; ne të gjithë vuajmë nga një fenomen që nga shkencëtarët njihet si “vëmendja përzgjedhëse.” Kështu që sigurohu të pyesësh: “Cila është perspektiva jote në këtë?” Kushtoju rëndësi përgjigjieve të tyre, për të të dhënë një ide të qartë se si të zgjidhësh problemin. Në rastin tim, u bë e qartë kur qëllimi i menaxherit tim ishte të shtoja atë që ai e quante “më shumë nuanca” në atë mesazhin tim bardh e zi. Ai nuk ishte një autor i mirë, kështu që redaktimet e tij nuk ishin shumë efektive. Por, në momentin që e kuptova qëllimin e tij, mund ta kuptoja më mirë se si të arrija nevojat e tij dhe të miat gjithashtu.

Zgjidheni problemin bashkarisht. Në fund, vendosni bashkë se si të përmirësoni situatën. Përpiqu t’i kërkosh njëherë mendimin menaxherit, para se ta zgjidhni situatën bazuar në sugjerimet e tij/saj. Kjo nuk do thotë t’i përmbahesh hierarkisë; është sepse studimet kanë treguar se njerëzit ndihen shumë më të lidhur me një ide, të cilës i kanë dhënë vetë formë. Kështu që para se të thoja “në rregull, ja se çfarë do të bëj ndryshe në të kaluarën, dhe kështu do të doja t’i merrja udhëzimet nga ju”, unë duhet të pyesja: “çfarë mund të bëj për ta prezantuar me më shumë finesën?”

HBR

Must watch
Business Mag Nr. #23 - Qershor 2020

Të gjitha planet tuaja për këtë vit, si individë apo sipërmarrës mund të jenë përmbysur. Mbërritja e Coronavirusit në Shqipëri paralizoi gjithçka, ashtu si kudo. Në mënyrë të papritur na vuri në kushte tërësisht të tjera pune, na shtoi pasigurinë e shqetësimin për të ardhmen.

Sipërmarrjet, kryesisht në fushën e IT u përshtatën më shpejt, duke angazhuar punonjësit nga shtëpia. Ato zhvilluan dhe më tej mundësitë për të punuar në distancë, ndërkohë që shumë kompani të tjera u mbyllën plotësisht.

Kjo është një periudhë sprove, për individin, drejtuesit dhe liderin. Kjo është lufta që po zhvillohet në spitale dhe fronti i parë i saj janë mjekë, infermierë e sanitarë. Historia e ekonomisë k a treguar se gjithmonë pas një situatë të vështirë ka një ringritje. Dhe ne besojmë se kështu do të jetë.

Deri atëhërë ajo çka na mbetet të bëjmë është respektimi i rregullave të kërkuara, marrja e përgjegjësive ndaj të tretëve për aq sa mundemi, e të interesohemi për të pamundurit, të ndajmë diçka për ta.

Solidariteti nuk ka munguar e nuk do të na mungojë as kësaj radhe. Ajo çfarë doli në pah krahas solidaritetit ishte varfëria: e shtetit, e kompanive dhe e vetë individëve.

Një ditë pas dërgimit të 30 bluzave të bardha në Itali, The Guardian na vlerësoi në artikullin e saj si zemërgjerë edhe pse Ky numër ishte planifikuar të botohej në Prill 2020, por procesi u shty për shkak të masave të ndërmarra si pasojë e shpërthimit të Covid-19. Edhe pse në kohë vështirësish, jemi …

Shiko më shumë
Na ndiqni në rrjetet sociale