I njohur si një parajsë fiskale dhe vend i preferuar për të pasurit, Monako strehon një popullsi prej rreth 39,000 banorësh, nga të cilët pothuajse shtatë në dhjetë janë milionerë, sipas firmës së pronësisë Knight Frank — në një zonë më të vogël se Parku Qendror i New York.
Por shteti i dytë më i vogël sovran në botë sapo është rritur me 3%. “Eko-distrikti” i ri Mareterra, i cili është ndërtuar në Detin Mesdhe, zgjeron sipërfaqen e mikro-shtetit me gati 15 hektarë. I inauguruar nga Princi Albert II i Monakos të mërkurën, zhvillimi luksoz prej 2 miliardë eurosh (2.1 miliardë dollarë) përfshin një marinë, shëtitore bregdetare dhe një zonë të gjerë me banesa të reja luksoze. I shpallur në vitin 2013, projekti i gjerë i rikuperimit të tokës përfshiu ndërtimin e dhomave prej betoni, ose kasonëve, në det para se të thaheshin dhe të mbusheshin me 750,000 ton rërë. Rreth gjysma e kësaj zone të krijuar do të jetë e aksesueshme për publikun, me lehtësira si një park, shtigje për biçikleta, një marinë dhe qendra tregtare. Hapësirat e ndryshme të gjelbra të distriktit janë mbjellë me 1,000 pemë të importuara nga Toskana, Itali.
Rezidencat private të reja në këtë zonë përfshijnë më shumë se 100 apartamente dhe 10 vila madhështore. Disa arkitektë të njohur, përfshirë Norman Foster dhe Tadao Ando, janë kontraktuar për të krijuar struktura në Mareterra. Arkitekti italian Renzo Piano, i njohur për bashkë-dizajnimin e Centre Pompidou, ka dhënë emrin e tij për ndërtesën rezidenciale që firma e tij ka dizajnuar në këtë vend, Le Renzo. Ndërsa çmimet e banesave nuk janë bërë publike, Knight Frank vlerëson se pronat në këtë distrikt do të arrijnë rreth 100,000 euro për metër katror (ose më shumë se 9,750 dollarë për metër katror, gati dyfish i mesatares së Monakos).
Zhvillimi u financua privatisht, megjithëse qeveria e Monakos do të përfitojë nga një taksë prej 20% për të gjitha shitjet e pronave. Qendra e konferencave e shtetit, Grimaldi Forum, gjithashtu u zgjerua si pjesë e projektit. Toka është famëkeqësisht e pakët në Monako, e cila ka një histori të gjatë të ndërtimit në det. Toka e rikuperuar tani përbën më shumë se një të katërtën e territorit të principatës. Projektet më të mëdha të rikuperimit u zhvilluan në vitet 1960 dhe 1970, kur distriktet Larvotto dhe Fontvieille u zgjeruan në Detin Mesdhe. Përpjekjet e mëparshme për rikuperim të tokës ngjallën zemërim nga ambientalistët të shqetësuar për ndikimin në jetën detare të Monakos, e cila sot përfshin 60 specie koralesh. Një propozim më i fundit u braktis në vitin 2009, pjesërisht për shkak të shqetësimeve ekologjike të ngritura nga Princi Albert II, i cili njihet për punën e tij në mbrojtjen e biodiversitetit të oqeaneve.
Lexo edhe:10 projektet arkitekturore më të shtrenjta në botë!
Rikuperimi i tokës në Monako tani është rregulluar rreptësisht, dhe zhvilluesit e Mareterra kanë thënë se kanë ndërmarrë hapa të ndryshëm për të “minimizuar ndikimin në ekosistemin natyror sa më shumë që të jetë e mundur.” Faqja e projektit thotë se planifikuesit kanë konsultuar ekspertë të marinës dhe kanë krijuar habitate të reja për peshqit, duke përfshirë shtretër artificialë të barit detar. Zhvilluesit gjithashtu pretendojnë se 80% e ngrohjes dhe ftohjes në distrikt do të funksionojë me energji të rinovueshme, përfshirë fuqinë e gjeneruar nga më shumë se 1.2 hektarë panele diellore.
Që nga viti 2015 nxisim shpirtin sipërmarrës, inovacionin dhe rritjen personale duke ndikuar në zhvillimin e një mjedisi motivues dhe pozitiv tek lexuesit tanë. Mbështetja juaj na ndihmon ta vazhdojmë këtë mision.
Na Suporto
