Nga jashtë, një ekip pune prej tetë vetash mund të duket i vogël, kompakt dhe i menaxhueshëm. Por çfarë ndodh kur dy prej tyre nuk flasin me njëri-tjetrin, jo për arsye profesionale, por sepse refuzojnë kategorikisht të ndërveprojnë? Dhe kur kjo situatë është zvarritur për më shumë se dy vite?
Ky është realiteti me të cilin është përballur një menaxher i ri. Tre muaj pasi mori drejtimin e departamentit, ai kuptoi se dy punonjës, kolegë në të njëjtin zyrë, nuk shkëmbenin asnjë fjalë. Në mbledhje, ata heshtin në prani të njëri-tjetrit, përveç rasteve kur pyeten drejtpërdrejt. Të tjerët në ekip janë ndarë në “kampe” dhe situata po ndikon seriozisht në produktivitet dhe atmosferë.
Dhe më e keqja? “Është gjithmonë kështu,” thonë të tjerët që janë aty prej kohësh, sikur kanë pranuar konfliktin si pjesë të mobilimit të zyrës.
Lexo gjithashtu: Joe Biden diagnostikohet me kancer agresiv, ja pse nuk po i nënshtrohet kimioterapisë
A është kjo thjesht një hatërmbetje? Apo diçka më e thellë?
Përpara se të bëjë ndonjë lëvizje, çdo menaxher i zgjuar duhet të fillojë me një bisedë individuale me secilin prej tyre. Jo për të gjykuar, por për të kuptuar rrënjët e konfliktit. Sepse jo çdo mosmarrëveshje është simetrike, ndoshta njëri ka qenë viktimë e ngacmimeve të vazhdueshme nga tjetri, dhe izolimi është mënyra e vetme për të mbijetuar në një ambient të pasigurt.
Nëse bëhet fjalë për një histori më të lehtë, një debat i vjetër, ego të papërtypura apo thjesht antipati personale, atëherë duhet vendosur një vijë shumë e qartë:
“Respekti dhe bashkëpunimi profesional janë pjesë e detyrës suaj, ashtu si çdo projekt tjetër që ju caktohet. Nuk është e pranueshme të refuzoni komunikimin, pjesëmarrjen në mbledhje apo bashkëpunimin, vetëm sepse nuk e pëlqeni një koleg. Kjo nuk është çështje preferencash personale, është një standard pune.”
Lexo gjithashtu: Multivitaminat ndihmojnë kujtesën në mënyrë surprizuese!
Nuk është debat, është vendim
Në thelb, kjo është një kërkesë bazë e çdo vendi pune, të jesh civil dhe profesional me të gjithë. Kjo nuk do të thotë të jesh mik me të gjithë, por të jesh i respektueshëm dhe bashkëpunues pa sjellje të akullta, pa sarkazëm të fshehur pas një “mirësjelljeje” teatrale që bën të tjerët të mos ndihen rehat.
Nëse njëri nga punonjësit rezulton më problematik se tjetri, kjo duhet të reflektohet edhe në mënyrën si menaxheri i adreson situatën:
“I kam komunikuar qartë kolegut tuaj se pres profesionalizëm dhe respekt në çdo ndërveprim. Nëse kjo nuk ndodh, dua ta di menjëherë.”
Bashkëpunimi nuk është opsional
Në fund të ditës, menaxhimi i kësaj situate nuk është një “favor” që i bëhet harmonisë në zyrë, është një kërkesë për të garantuar që ambienti i punës të mos kthehet në terren toksik. Dhe nëse pas gjithë bisedave e paralajmërimeve sjellja nuk ndryshon, atëherë është koha për të marrë masa më të rënda, madje edhe largimin nga ekipi.
Sepse “ata bëjnë punë të mirë, përveç faktit që helmojnë atmosferën”, është njësoj si të thuash “janë fantastikë, përveçse kur u bërtasin klientëve”. E papranueshmja është e papranueshme edhe kur vjen e paketuar me talent.
Ky është një kujtesë për të gjithë menaxherët, kultura e një ekipi nuk është diçka që ndodh vetvetiu. Ajo ndërtohet, ruhet dhe kur është e nevojshme, mbrohet me vendosmëri.
Që nga viti 2015 nxisim shpirtin sipërmarrës, inovacionin dhe rritjen personale duke ndikuar në zhvillimin e një mjedisi motivues dhe pozitiv tek lexuesit tanë. Mbështetja juaj na ndihmon ta vazhdojmë këtë mision.
Na Suporto
