Autor: Albana Laknori
Postimet në llogaritë e mediave sociale të personave të famshëm mund të përbëjnë një zbulim të hershëm të një dizenjoje të regjistruar më parë
Promovimi i artikujve në mediat sociale nga personazhe të famshëm dhe influencues është diçka e zakonshme për kompanitë. Personat e famshëm shpesh ftohen të bashkëpunojnë për krijimin e produkteve specifike, apo edhe ta gjejnë veten në krye të drejtimit artistik të një marke.
Megjithatë, këto bashkëpunime apo partneritete jo gjithmonë funksionojnë siç duhet. Puma SE paraqiti një aplikim për të regjistruar një dizenjo të EU më 26 korrik 2016. Dizenjoja përfaqëson pamje të ndryshme të një atleteje, që i përkasin klasës 02-04 të Marrëveshjes së Lokarnos.Kompania hollandeze e prodhimit te atleteve Handelsmaatschappij J. Van Hilst BV aplikoi në EUIPO për një shpallje të pavlefshme të dizenjos të Komunitetit bazuar në nenin 25(1)(b) të Rregullores Nr. 6/2002. Në veçanti, kompania prodhoi publikime të marra nga llogaria e Rihanna-s në Instagram, të datës 16 dhe 17 dhjetor 2014, duke treguar atë të veshur me një palë këpucë të bardha me një taban të trashë të zi. E tillë është pikënisja e një vendimi të fundit të lëshuar nga Gjykata e Përgjithshme e BE-së. Me një vendim të datës 19 mars 2021, Divizioni i Pavlefshmërive miratoi kërkesën për shpalljen e pavlefshmërisë. Më 21 prill 2021, Puma SE apeloi kundër vendimit të Divizionit të pavlefshmërive. Në marrjen e vendimit të saj, Gjykata e Përgjithshme e ndau analizën e saj në dy pjesë, që korrespondojnë me dy pretendimet mbi të cilat shoqëria Puma SE kishte mbështetur ankimin e saj. Së pari, Gjykata vendosi për papranueshmërinë e kërkesës për shpalljen e pavlefshmërisë. Pastaj Gjykata vendosi për shkeljen e nenit 7(1) të Rregullores 6/2002. Papranueshmëria e kërkesës për shpalljen e pavlefshmërisë.
EUIPO vendosi fillimisht se kërkesa për shpalljen e pavlefshmërisë ishte e papranueshme për shkak të pretendimit të keqbesimit, shkeljes së një detyrimi kontraktual nga ana e ndërhyrësit ose natyrës abuzive të kërkesës. Duke hedhur poshtë këtë arsyetim, Gjykata e Përgjithshme vuri në dukje se “këta faktorë nuk mund të mbështeten në mënyrë të dobishme si mbrojtje në procedurat e pavlefshmërisë, siç janë ato në fjalë, duke qenë se, në këto procese, bëhet fjalë për të vendosur mbi karakterin individual të dizenjos së kontestuar, vlerësimi i të cilit është objektiv”. Si rezultat, sjellja e palëve nuk ka ndikim në këtë vlerësim. Ky pozicion është në përputhje me direktiven T-450/08, rasti Coverpla kundër OHIM – Heinz-Glas.
Për ta kuptuar më mirë këtë pikë, duhet të kthehemi te faktet e çështjes. Pas një padie për shkelje të paraqitur para gjykatave holandeze, të dy kompanitë kishin arritur një zgjidhje ligjore që synonte vetëm t’i jepte fund mosmarrëveshjes. Megjithatë, qëllimi i një marrëveshjeje të tillë nuk ishte të krijonte një ndalim për ngritjen e një padie për shpalljen e pavlefshmërisë së dizenjos së kontestuar, në kundërshtim me atë që kishte Puma SE.
Nga pikëpamja procedurale, ky vendim është një rikujtim i nevojës për vigjilencë nga ana e titullarit të një dizenjoje që ka ngritur padi për shkelje të dizenjos. Duhet të kihet parasysh se një zgjidhje që i jep fund një padie për shkeljen e një dizenjoje nuk parandalon domosdoshmërisht ngritjen e një padie për pavlefshmërinë e të njëjtes dizenjo. Shkelje e nenit 7(1) të Rregullores Nr. 6/2002. Gjykata fillimisht kujtoi se “vlerësimi nëse një dizenjo industriale ka karakter individual duhet të kryhet në lidhje me një ose më shumë modele të mëparshme, të marra individualisht nga të gjitha dizenjot që janë vënë në dispozicion të publikut më parë, dhe jo në lidhje me një kombinim te veçorive të marra të veçuara dhe të nxjerra nga një numër dizenjosh të mëparshme”. Kjo është në përputhje me praktikën gjyqësore paraekzistuese, veçanërisht me C 345/13, Karen Millen Fashions, [25] dhe [35]. Dizenjoja e mëparshme siç u shfaq në postimin e Rihanna-s korrespondonte me ato karakteristika të detyrueshme. Gjykata e Përgjithshme më pas vlerësoi nëse provat e ofruara nga ndërhyrësja ishin të pamjaftueshme për të vërtetuar zbulimin e një dizenjoje të mëparshme përpara fillimit të periudhës së pritjes sipas kuptimit të nenit 7(1) të Rregullores 6/2002
Këtë herë nuk kaluan pa u vënë re fotot e publikuara në llogarinë Instagram të këngëtares dhe biznesmenes Rihanna për të festuar emërimin e saj si drejtore artistike e markës Puma. E tillë është pikënisja e një vendimi të fundit të lëshuar nga Gjykata e Përgjithshme e BE-së
Shkelje e nenit 7(1) të Rregullores Nr. 6/2002Gjykata e Përgjithshme më pas vlerësoi nëse provat e ofruara nga ndërhyrësja ishin të pamjaftueshme për të provuar zbulimin e një modeli të mëparshëm përpara fillimit të periudhës së faljes sipas kuptimit të nenit 7(1) të Rregullores 6/2002. Gjykata fillimisht kujtoi se “vlerësimi nëse një dizenjo ka karakter individual duhet të kryhet në lidhje me një ose më shumë modele të mëparshme, të marra individualisht nga të gjitha dizenjot që janë vënë në dispozicion të publikut më parë, dhe jo në lidhje me një kombinim i veçorive të marra në izolim dhe të nxjerra nga një numër dizajnesh të mëparshme”. Kjo është në përputhje me praktikën gjyqësore paraekzistuese, veçanërisht me C 345/13, Karen Millen Fashions, Dizenjo e mëparshme, siç u shfaq në postimin e Rihanna-s, korrespondonte me ato karakteristika të detyrueshme. Më pas, duke u mbështetur në nenin 7(1), Gjykata kreu një analizë me dy hapa për të vërtetuar ekzistencën e zbulimit të një dizenjo të mëparshme:
(1) Nëse provat e paraqitura në kërkesën për shpalljen e pavlefshmërisë tregojnë fakte që përbëjnë zbulimin e një dizajni dhe se ai zbulim ka ndodhur më herët se data e paraqitjes ose përparësia e dizenjos në fjalë
(2) Nëse këto fakte mund të bëhen të njohura në mënyrë të arsyeshme në rrjedhën normale të biznesit për qarqet e specializuara në sektorin në fjalë, që veprojnë brenda Bashkimit Evropian
Nga pikëpamja praktike, ky vendim duhet të tërheqë vëmendjen e aplikantëve të dizenjove. Një aplikim duhet të dorëzohet pa vonesë nga data në të cilën dizajni është zbuluar për herë të parë (p.sh. në një ekspozitë tregtare, në rrjetet sociale, një ngjarje e nisjes). Qëllimi është të parandalohet vetëdeklarimi që të zhvlerësojë aplikacionin për mungesë karakteri individual. Periudha e mospagimit prej dymbëdhjetë muajsh në të vërtetë nuk mund të zgjatet. Gjithashtu ia vlen të parandalohen situata të tilla si ajo në këtë rast. Kjo mund të arrihet duke nënshkruar NDA (marrëveshje konfidencialiteti) ose të paktën duke monitoruar atë që postohet në rrjetet sociale nga influencuesit dhe personazhet e famshëm.
Që nga viti 2015 nxisim shpirtin sipërmarrës, inovacionin dhe rritjen personale duke ndikuar në zhvillimin e një mjedisi motivues dhe pozitiv tek lexuesit tanë. Mbështetja juaj na ndihmon ta vazhdojmë këtë mision.
Na Suporto
