Ndërsa Dielli ndriçon gjithnjë e më fort përgjatë miliarda viteve, planeti ynë do të bëhet përfundimisht i pabanueshëm dhe një ditë mund të përfshihet nga vetë Dielli.
Planeti ynë është në moshë të mesme. Toka është formuar rreth 4.5 miliardë vjet më parë dhe shkencëtarët vlerësojnë se ajo mund të vazhdojë të ekzistojë edhe për rreth 4 deri në 5 miliardë vjet të tjera. Kjo do të thotë se tashmë ka kaluar pothuajse gjysmën e jetëgjatësisë së saj totale. Ky vlerësim nuk bazohet në hamendësime, por në dekada kërkimesh shkencore mbi evolucionin e yjeve dhe mënyrën se si sistemet planetare reagojnë ndaj këtyre ndryshimeve.
Sipas NASA-s dhe disa studimeve në fushën e astrofizikës, faktori kryesor që përcakton të ardhmen afatgjatë të Tokës është Dielli. Yje si Dielli ynë bëhen gradualisht më të ndritshëm ndërsa plaken. Edhe pse ky proces ndodh shumë ngadalë, pasojat e tij janë të mëdha në shkallë gjeologjike. Studiuesit vlerësojnë se pas rreth 1 miliard vitesh, rritja e ndriçimit të Diellit do të jetë e mjaftueshme për të shkaktuar një efekt serrë të pakontrollueshëm në Tokë. Oqeanet do të fillonin të avullonin, avulli i ujit do të mbante më shumë nxehtësi dhe kushtet në sipërfaqe do të bëheshin armiqësore për format komplekse të jetës.
Kjo fazë nuk do ta shkatërronte vetë planetin. Toka do të vazhdonte të ekzistonte si trup shkëmbor, por nuk do të ishte më e banueshme në kuptimin që ne e njohim sot.
Më tej në të ardhmen, rreth 5 miliardë vjet nga tani, Dielli do të shterojë karburantin e hidrogjenit në bërthamën e tij dhe do të zgjerohet, duke u shndërruar në atë që astronomët e quajnë një “gjigant i kuq”. Gjatë kësaj faze, ai do të fryhet në përmasa shumë më të mëdha. Nëse Toka do të gëlltitet plotësisht apo jo, mbetet çështje modelimesh dhe debatesh shkencore. Disa studime sugjerojnë se humbja e masës nga Dielli mund ta shtyjë Tokën në një orbitë pak më të largët, ndërsa të tjera tregojnë se forcat baticore dhe fërkimi me shtresat e jashtme të Diellit mund ta tërheqin atë drejt brendësisë.
Lexo edhe:Miliona fibra plastike në çdo larje, ja shpikja që po i ndalon ato
Ajo që është e sigurt është se sistemi i brendshëm diellor do të ndryshojë rrënjësisht. Mërkuri dhe Venusi pothuajse me siguri do të përfshihen nga Dielli. Toka mund të përpijet ose të mbetet si një mbetje e djegur dhe pa atmosferë, duke rrotulluar rreth bërthamës së tkurrur të yllit.
Në fund, Dielli do të hedhë shtresat e jashtme dhe do të shndërrohet në një xhuxh të bardhë, një mbetje yjore shumë e dendur që ftohet gradualisht. Nëse Toka do të mbijetojë deri atëherë, ajo do të jetë e ngrirë dhe pa jetë.
Ky afat kohor kozmik shtrihet përgjatë miliarda viteve. Për ta vënë në perspektivë, jeta komplekse në Tokë ka ekzistuar vetëm rreth 600 milionë vjet, ndërsa njerëzit përbëjnë vetëm një pjesë fare të vogël të kësaj kohe. Në terma praktikë, evolucioni i Diellit nuk është një shqetësim për brezat e sotëm apo të ardhshëm të afërt.
Megjithatë, të kuptuarit e “jetëgjatësisë” së Tokës i ndihmon shkencëtarët ta shohin klimën, banueshmërinë planetare dhe kërkimin për jetë jashtë sistemit tonë diellor në një kontekst më të gjerë. Bota jonë nuk është e përjetshme. Ajo është pjesë e një cikli shumë më të madh yjor dhe tashmë ka kaluar gjysmën e rrugëtimit të saj.
Që nga viti 2015 nxisim shpirtin sipërmarrës, inovacionin dhe rritjen personale duke ndikuar në zhvillimin e një mjedisi motivues dhe pozitiv tek lexuesit tanë. Mbështetja juaj na ndihmon ta vazhdojmë këtë mision.
Na Suporto
