7 gabime të zakonshme të liderëve të mirë që i bëjnë punonjësit e shkëlqyer të largohen nga puna

Çdo udhëheqës i mirë ka një nuhatje të mirë për sjelljet toksike që duhen shmangur sepse ato sjellin një kulturë të padëshiruar në punë. Dhe ata e dinë se ushqyerja me një kulturë të tillë i shtyn njerëzit të largohen. Por megjithatë disa shenja janë të lehta për t’u injoruar dhe ndodhin pavarësisht synimeve më të mira të një udhëheqësi.

Këtu janë shtatë kurthet që liderët neglizhojnë më shpesh që i bëjnë njerëzit të largohen:

1. Dështimi për të drejtuar misionin e duhur.

Të gjithë duan të besojnë se po bëjnë një punë domethënëse që i përshtatet një misioni të rëndësishëm. Njerëzit nervozohen kur nuk shohin një lidhje midis kontributeve të tyre të përditshme dhe çdo gjëje që ka rëndësi.

Udhëheqësit më të mirë marrin kohë për të ndihmuar në lidhjen e pikave midis punës së secilit punonjës dhe një misioni më të rëndësishëm me rëndësi. Nëse nuk mund t’i lidhni pikat, i keni bërë punonjësit tuaj të punojnë në gjënë e gabuar. Dhe kur njerëzit nuk mund të shohin se si puna e tyre avancon një qëllim të rëndësishëm, ata do të largohen.

2. Duke mos u treguar punonjësve se ju interesoheni për karrierën e tyre po aq sa për tuajën.

Kjo nuk ka të bëjë me të qenit i pashpirt, gjë që padyshim është diçka që një udhëheqës i mirë nuk do të ishte. Por edhe liderët e mirë nënvlerësojnë se sa duhet të kujdesen dukshëm për karrierën e punonjësve të tyre. Kjo përfshin dhënien e detyrave shtesë dhe ofrimin e mundësive të të mësuarit dhe rritjes gjatë rrugës. Do të thotë gjithashtu të marrësh kohë për t’u ulur me punonjësin për të kuptuar me të vërtetë se çfarë duan në karrierën e tyre, dhe më pas të hartosh një plan për t’i arritur ato.

3. Përqendrimi tek proceset në vend të progresit.

Kur punonjësit bllokohen nga proceset dhe burokracia që u jep përparësi sistemeve dhe “mënyrave të të bërit gjëra” në vend të sensit të shëndoshë dhe përparimit të thjeshtë, ky është një problem i vërtetë që shtohet me kalimin e kohës. Por udhëheqësit mund të kontribuojnë ose të frenojnë sasinë e procesit që ata i nënshtrojnë subjekteve të tyre.

4. Të qenit jokonsistent vazhdimisht.

Udhëheqësit më të mirë duan të bëjnë gjënë e duhur çdo herë, por nuk e kuptojnë se sa të paqëndrueshëm mund të jenë në vendimmarrjen e tyre dhe sa zhgënjim mund të shkaktojnë. Njerëzit e urrejnë pasigurinë dhe preferojnë të kenë një shef me të cilin mund të mos pajtohen gjithmonë për sa i përket mënyrës se si veprojnë dhe vendosin, por nga i cili të paktën e dinë se çfarë të presin.

Kjo kërkon pak punë për ta shmangur. Por këtu janë dy gjëra të thjeshta që mund të bëni. Vendosni procese të përsëritshme (duke i kushtuar vëmendje numrit tre më lart) për të krijuar njëfarë qëndrueshmërie dhe kini kujdes të ruani ndryshimet tuaja të humorit. Një shef i pabarabartë, me humor të paparashikueshëm, bëhet i lodhshëm shumë shpejt.

5. Drejtimi i prioriteteve konkurruese.

Askush nuk dëshiron të punojë në një situatë pa fitim. Punonjësit duan të fitojnë, jo të humbasin. Prioritetet konkurruese e detyrojnë këtë të fundit dhe janë diçka që nuk mund të prisni deri më vonë për ta ndaluar.

6. Mos adresimi i performuesve të dobët.

Edhe liderët e mirë mund ta anashkalojnë këtë goditje shkatërruese, sepse ata mendojnë se po bëjnë gjënë e duhur dhe i japin një personi me performancë të dobët çdo shans për të pasur sukses. Por ata thjesht po i shmangen detyrës së tyre dhe nuk po shohin efektin gërryes që mund të ketë një “mollë e keqe” në ekip.

Kur personat me performancë të dobët nuk adresohen, kjo e shteron një organizatë të tërë, demonstron mungesë llogaridhënieje dhe madje dërgon një mesazh se shefi nuk kujdeset për punonjësit e tjerë që duhet të përballen me peshën e punës.

7. Nën vlerësim.

Edhe udhëheqësit më të mirë mund të harrojnë rëndësinë e vlerësimit. Por nga të gjitha shtatë gabimet, ky është më i zakonshmi. Është një nevojë themelore e njeriut për t’u vlerësuar liderët e mirë duhet t’i kushtojnë vëmendje vlerësimit të punonjësve të tyre.

Inc