Vendi ku 96% e shtëpive kanë një pronar


Rumania renditet e para në botë për pronësinë private. Por kjo nuk do të thotë se blerja e një shtëpie është e lehtë.

Rumania ka shkallën më të lartë të zotërimit të shtëpive në botë.

Sipas të dhënave të Eurostat, 96% e rumunëve jetojnë në banesa të zëna nga pronarët. Por, politikat e qeverisë, ekonomia, mundësitë e pakta të qirasë dhe presioni shoqëror për t’u bërë pronar i një shtëpie është një eksperiencë e pashmangshme për të gjithë brezat.

Në vitin 1990, në fund të regjimit komunist në Rumani, shteti zotëronte 70% të apartamenteve, thotë Bogdan Suditu, ekspert i planifikimit dhe profesor në Universitetin e Bukureshtit. Kur qeveria nisi të shesë këto prona, njerëzit nxituan të blejnë shtëpitë në të cilat po jetonin me çmime shumë të mira. Monedha e zhvlerësuar e Rumanisë, e shoqëruar me inflacionin në rritje, e bëri blerjen të lehtë.

“100,000 lei (2,671,328 ALL) për një apartament në vitin 1991 ishte një çmim i drejtë në atë kohë. Në vitin 1994, ky ishte çmimi i një TV me ngjyra,” thotë Suditu.

“Zotërimi i një shtëpie ka shumë avantazhe, kështu që unë inkurajova edhe fëmijët e mi për ta bërë këtë,” thotë Carmen Ralea, 66 vjeç.

Megjithëse Rumania nuk ka patur gjithmonë një kulturë të pronarëve të shtëpive, vendi i ka dhënë rrugë një mentaliteti pro-pronësore.

“Gjithëkush ju shet idenë e pronës. Prindërit e tu e bëjnë, bankat ju ofrojnë kredi të lira, zhvilluesit e pasurive të patundshme ofrojnë të gjitha llojet e zgjidhjeve. Gjithkush flet për mënyrën se si të bëhet pronar i një shtëpie në çdo rrethanë.”

Edhe pse peizazhi global po zhvillohet, Rumania mbetet një vend i pronarëve të shtëpive. Sipas një raporti nga Programi i Zhvillimit Rajonal i Bankës Botërore dhe Rumanisë, një “treg ku pothuajse mungon qiraja” kontribuon drejtpërdrejtë në mbipopullimin pasi gjeneratat e shumëfishta ose familjet e zgjeruara jetojnë së bashku, madje edhe kur familjet zgjerohen.

Raporti gjithashtu tregon se më shumë se një e treta e shtëpive në Rumani është gjithashtu në gjendje të keqe, me probleme strukturore, probleme të ngrohjes dhe pa siguri ndaj tërmeteve (rreziku i Rumanisë është më i larti në Evropë). Ndër arsyet për mungesën e riparimeve, është fakti se shumë pronarë nuk mund t’i përballojnë ato.

“Unë nuk jam e sigurt nëse të jesh një pronar shtëpie është një bekim apo një mallkim,” Cristina Ana, 42 vjeç.

/BBC

Must watch
Business Mag Nr. #23 - Qershor 2020

Të gjitha planet tuaja për këtë vit, si individë apo sipërmarrës mund të jenë përmbysur. Mbërritja e Coronavirusit në Shqipëri paralizoi gjithçka, ashtu si kudo. Në mënyrë të papritur na vuri në kushte tërësisht të tjera pune, na shtoi pasigurinë e shqetësimin për të ardhmen.

Sipërmarrjet, kryesisht në fushën e IT u përshtatën më shpejt, duke angazhuar punonjësit nga shtëpia. Ato zhvilluan dhe më tej mundësitë për të punuar në distancë, ndërkohë që shumë kompani të tjera u mbyllën plotësisht.

Kjo është një periudhë sprove, për individin, drejtuesit dhe liderin. Kjo është lufta që po zhvillohet në spitale dhe fronti i parë i saj janë mjekë, infermierë e sanitarë. Historia e ekonomisë k a treguar se gjithmonë pas një situatë të vështirë ka një ringritje. Dhe ne besojmë se kështu do të jetë.

Deri atëhërë ajo çka na mbetet të bëjmë është respektimi i rregullave të kërkuara, marrja e përgjegjësive ndaj të tretëve për aq sa mundemi, e të interesohemi për të pamundurit, të ndajmë diçka për ta.

Solidariteti nuk ka munguar e nuk do të na mungojë as kësaj radhe. Ajo çfarë doli në pah krahas solidaritetit ishte varfëria: e shtetit, e kompanive dhe e vetë individëve.

Një ditë pas dërgimit të 30 bluzave të bardha në Itali, The Guardian na vlerësoi në artikullin e saj si zemërgjerë edhe pse Ky numër ishte planifikuar të botohej në Prill 2020, por procesi u shty për shkak të masave të ndërmarra si pasojë e shpërthimit të Covid-19. Edhe pse në kohë vështirësish, jemi …

Shiko më shumë
Na ndiqni në rrjetet sociale