Një student 20-vjeçar në Pekin ndërtoi një “God-View simulation engine” në vetëm 10 ditë. Një miliarder kinez e pa dhe i shkroi një çek prej 4.1 milionë dollarësh. Është pikërisht kjo fjali e dytë që të bën të ndalesh dhe të mendosh më gjatë.
Projekti quhet MiroFish dhe funksionon në një mënyrë që sfidon intuitën tradicionale mbi inteligjencën artificiale. Në vend që të parashikojë drejtpërdrejt të ardhmen, ai ndërton një version të saj. Mjafton t’i japësh një dokument, një raport financiar, një draft politikash, apo edhe një tekst letrar, dhe sistemi e lexon, nxjerr çdo entitet dhe marrëdhënie mes tyre, duke i organizuar në një strukturë të ngjashme me hartën e një shoqërie.
Pastaj ndodh diçka edhe më interesante. MiroFish krijon mijëra agjentë autonomë AI. Secili prej tyre ka një histori, një personalitet, lidhje sociale dhe një mënyrë të caktuar reagimi. Kjo nuk është thjesht analizë të dhënash, por ndërtim i një “popullsie” digjitale që ndërvepron dhe evoluon.
Në këtë moment, përdoruesi mund të injektojë një ndryshim të vetëm. Një vendim ekonomik, një zhvillim politik apo një ngjarje korporative. Dhe menjëherë, kjo shoqëri virtuale fillon të lëvizë. Opinione që ndryshojnë, grupe që formohen dhe shpërbëhen, reagime që përhapen si valë. Një simulim i realitetit që nuk jep një përgjigje të vetme, por shumë versione të mundshme të së ardhmes.
Pas këtij projekti qëndron Guo Hangjiang, student në Beijing University of Posts and Telecommunications. Një projekt i mëparshëm i tij kishte arritur vendin e parë në GitHub Trending, duke tërhequr vëmendjen e komunitetit global të zhvilluesve. Kjo ishte edhe arsyeja pse Chen Tianqiao, themelues i Shanda Group dhe një nga figurat më të njohura të teknologjisë në Kinë, vendosi të ndërhyjë.
Por ajo që është më interesante nuk është investimi në vetvete, por arsyeja pas tij. Chen nuk pa thjesht një produkt. Ai pa një ide më të madhe, një tezë që ai e quan “super-individual”: një individ i vetëm, i pajisur me inteligjencë artificiale, që mund të ndërtojë atë që dikur kërkonte një ekip të tërë, një organizatë, apo edhe një kompani të plotë. Në këtë kuptim, Guo nuk ishte thjesht një student me një projekt të suksesshëm, por një provë konkrete e këtij transformimi.
Megjithatë, entuziazmi duhet të balancohet me realizmin. MiroFish është ende në fazën e demonstrimeve. Nuk ka ende prova të publikuara që tregojnë se sa të sakta janë këto simulime në krahasim me realitetin. Ndërtimi dhe mirëmbajtja e mijëra agjentëve të bazuar në modele të mëdha gjuhësore është një proces i kushtueshëm. Dhe mbi të gjitha, këta “njerëz” të simuluar nuk janë të vërtetë. Ata reflektojnë kufizimet dhe paragjykimet e të dhënave mbi të cilat janë trajnuar.
Kjo do të thotë se MiroFish nuk është një mjet që parashikon të ardhmen me siguri. Ai është një mjet që zbulon skenarë, që nxjerr në sipërfaqe mundësi që mund të mos i kishim menduar ndryshe. Është më shumë një laborator për të testuar realitete alternative, sesa një makinë për të dhënë përgjigje përfundimtare.
Dhe ndoshta kjo është pikërisht arsyeja pse ky projekt po tërheq kaq shumë vëmendje. Jo për atë që është sot, por për atë që përfaqëson. Një student, në vetëm 10 ditë, arriti të krijojë një projekt që u rendit në krye të GitHub, mbi kompani si OpenAI, Google dhe Microsoft, duke mbledhur mijëra vlerësime nga komuniteti global.
Në këtë kontekst, çeku prej 4.1 milionë dollarësh nuk duket më si një investim i zakonshëm. Është një bast mbi një ide që po merr formë gjithnjë e më shumë: se epoka e individit që ndërton në shkallë kompanie mund të ketë filluar tashmë.
Ndoshta është ende herët për të thënë se një person i vetëm mund të zëvendësojë një kompani të tërë. Por pas këtij rasti, është shumë më e vështirë të thuash se kjo nuk është e mundur.
Që nga viti 2015 nxisim shpirtin sipërmarrës, inovacionin dhe rritjen personale duke ndikuar në zhvillimin e një mjedisi motivues dhe pozitiv tek lexuesit tanë. Mbështetja juaj na ndihmon ta vazhdojmë këtë mision.
Na Suporto
