Pse vetë-sakrifikohemi?

Herë si akt terrorizmi e herë si akt heroik, individët gjatë gjithë historisë kanë dhënë jetët e tyre në emër të grupit të cilit kanë qenë pjesë.

Ka sakrifica që shihen pozitivisht nga shoqëria, si psh kur dikush vendos të sakrifikojë dhe të kursejë të ardhurat për të bërë pushime. Kjo ndodh sepse kuptohet që individi po e bën këtë për të mirën e tij/saj. Por jo çdo sakrificë është vetësakrifikim. Që të konsiderohet si vetë-sakrifikim individi duhet të ketë vendosur si prioritet mirëqënien e dikujt tjetër ose një ideal të caktuar.

Po a nuk është vetë-sakrifikimi kundër çdo instinkti mbijetese që çdo qenie zotëron?!

Kur vetë-sakrifikojmë?

Vetë-sakrifikojmë në rast se e vlerësojmë diçka ose dikë më shumë sesa veten, dhe në rast se vjen momenti që na duhet të zgjedhim mes mbrojtjes së këtij personi apo ideali. Atëherë vetë-sakrifikimi është opsion në mos i pashmangshëm, definitisht në krye të listës. Por ka edhe raste që vetë-sakrifikimi vjen se identiteti i individit përzihet apo bëhet një me identitetin e grupit që i përket. Këtë mund ta shohim që nga tributë e Papua Guinesë së Re, tek myslimanët fundamentalistë, deri tek huliganët e futbollit brazilian.

Prindër që japin jetën për fëmijët e tyre, djem të rinj që japin jetën për vendin, individë që japin jetën për një kauzë të caktuar në të cilën ata besojnë, individë që bëhen donatorë organesh, individë që sakrifikohen për hir të një ideologjie apo besimi, individë që sakrifikohen për dashurinë, për familjen… të gjithë kanë historitë e tyre të veçanta dhe perspektivat e perceptimet personale që e dallon një vetë-sakrificë nga tjetra.

Herë përzier me vetë-mohim, herë përzier me vetë-vlerësim të ulët, herë me doza egoizimi, e herë pleksur me dëshirë për t’i dhënë kuptim jetës…çdo rast vetë-sakrifikimi është padiskutim unik në llojin e tij. Çdo vetë-sakrifikim bazohet tek vlerat e atij individi që e kryen ndaj nuk mund të mendojmë se çfarë është me rëndësi për ne, do të jetë me rëndësi për të gjithë…

Apo se edhe të tjerë do të vetë-sakrifikoheshin për të njëjtat ideale që ne jemi të aftë të vetë-sakrifikojmë…

 

 

Must watch
Business Mag Nr. #23 - Qershor 2020

Të gjitha planet tuaja për këtë vit, si individë apo sipërmarrës mund të jenë përmbysur. Mbërritja e Coronavirusit në Shqipëri paralizoi gjithçka, ashtu si kudo. Në mënyrë të papritur na vuri në kushte tërësisht të tjera pune, na shtoi pasigurinë e shqetësimin për të ardhmen.

Sipërmarrjet, kryesisht në fushën e IT u përshtatën më shpejt, duke angazhuar punonjësit nga shtëpia. Ato zhvilluan dhe më tej mundësitë për të punuar në distancë, ndërkohë që shumë kompani të tjera u mbyllën plotësisht.

Kjo është një periudhë sprove, për individin, drejtuesit dhe liderin. Kjo është lufta që po zhvillohet në spitale dhe fronti i parë i saj janë mjekë, infermierë e sanitarë. Historia e ekonomisë k a treguar se gjithmonë pas një situatë të vështirë ka një ringritje. Dhe ne besojmë se kështu do të jetë.

Deri atëhërë ajo çka na mbetet të bëjmë është respektimi i rregullave të kërkuara, marrja e përgjegjësive ndaj të tretëve për aq sa mundemi, e të interesohemi për të pamundurit, të ndajmë diçka për ta.

Solidariteti nuk ka munguar e nuk do të na mungojë as kësaj radhe. Ajo çfarë doli në pah krahas solidaritetit ishte varfëria: e shtetit, e kompanive dhe e vetë individëve.

Një ditë pas dërgimit të 30 bluzave të bardha në Itali, The Guardian na vlerësoi në artikullin e saj si zemërgjerë edhe pse Ky numër ishte planifikuar të botohej në Prill 2020, por procesi u shty për shkak të masave të ndërmarra si pasojë e shpërthimit të Covid-19. Edhe pse në kohë vështirësish, jemi …

Shiko më shumë
Na ndiqni në rrjetet sociale