Ornela Flamuri, rrobaqepësja në New York, që tërhoqi vëmendjen e Vogue

Shkruar në Vogue LIANA SATENSTEIN

Ndërsa po shikoja në mediat sociale, pashë që llogaria në Instagram e Pechuga Vintage kishte postuar imazhin e një palë pantallona Gucci. Ato nuk ishin vetëm pantallona Gucci. Ato ishin nga Verë 1997, një nga koleksionet Gucci të epokës Tom Ford më retroaktive në Instagram. Pantallonat erdhën me rrip lëkure. Duhej të më bënin!

Në kohën që i kisha dërguar mesazh pronarit, un ë isha nervoze. Pantallonat mbërritën në zyrën time një pasdite të freskët pranverore, së bashku me një shënim personal nga themeluesi Johnny Valencia. Shkova në tualet për t’i provuar. Pantallonat e mia perfekte nuk mund të përshtateshin me trupin tim siç mendoja. Ndjesia që nuk futesha dot në këto pantallona ishte si refuzimi publik në një vallëzim të shkollës së mesme. Apo sikur të teshtish ndërsa puth dikë për herë të parë. Unë u ndjeva sikur po përjetoja nga afër legjendën urbane se rrobat në një ditë bëhen dukshëm më të vogla. Trupi i njeriut nuk mund të ndryshojë aq shumë për një periudhë 20-vjeçare. Por, pantallonat ishin çuditërisht të vogla.

“Një herë dhashë dy pallto identike shumë të vogla rozë të errëta Zara dhe i kërkova asaj ta bënte atë në një që më përshtatet”, – më shkruajti Lynn. «Shumica e njerëzve do të më kishin refuzuar mua dhe palltot e mia – por Ornela e mori atë përsipër  Ajo më tha se kishte push në të gjithë dhomën e punës në kohën kur mbaroi – por e bëri atë! ” Ornela mund të jetë Dr. Quinn, Gruaja e Mjekësisë, për pantallonat e mia.

Lexo: Anaida Deti, stomatologia që po hap rrjetin e saj të klinikave në Kanada

Ndërsa caktoja takimin, mësova se qepja e pantallonave do të ishte një çështje e madhe, pasi do të duhej të ndryshohen dhe zgjerohen shumë. Eileen Nunez, drejtoresha e operacioneve për korigjimet e veshjeve shpjegoi se klientët shpesh kanë nevojë ti lënë veshjet aty, pasi pëlhura shtesë duhet të përputhet me vetë pjesën origjinale, një proces që bëhet më i vështirë nëse pëlhura është e cilësisë së mirë. Me fjalë të tjera, këta rrobaqepës duhet të bëhen krijues.

Kur më në fund mbërrita tek Specialistët e Alteration, me nervozizëm prita të takoja Ornela me pantallonat e mia të kapura në duar. E imagjinoja atë si një grua italiane të mençur, të lashtë, të përkulur e veshur me një gjerdan. Në vend të kësaj, një grua e re e lezetshme doli nga dhoma e pasme. Ornela është nga Shqipëria dhe filloi formimin në artin e rrobaqepësisë në moshën 15 vjeç, duke mësuar nga gjyshja e saj në fillim dhe më vonë duke shkuar në shkollë për ta bërë atë profesion.

“Unë mund të bëj diçka në krye!” më tha ajo. Fillimisht do të kisha menduar që këto pantallona do të kishin nevojë për një operacion rindërtues disa javë. Supozova se Ornela do të duhej të shkonte në një pelegrinazh pëlhurash përpara se të qepte. Por ajo thjesht mori brezin e pantallonave dhe i tërhoqi butësisht. “Kjo duhet të lihen jashtë”, më tha.

Brenda pesë minutash, Ornela u kthye dhe më dha pantallonat. Ata më rrëshqitën në këmbë dhe unë i lidha. Voilá! Pantallonat përshtaten.

Rastësisht, menjëherë pas fiaskos sime të pantallonave, kolegja im e Vogue’s Fashion Neës dhe Emerging Platforms Editor, kishte një përplasje të ngjashme. Yotka bleu një korse të zezë Givenchy Vjeshtë 2015 nga The RealReal në gjendje perfekte – një artikull për të cilin kishte kërkuar. “Kur mbërriti, unë menjëherë e shkëputa nga paketimi dhe e vura mbi rrobat e mia nga tmerri që kishte rreth gjashtë inç midis dy anëve të zinxhirit në shpinë”, më tha.

Sidoqë të jetë, le të jetë një mësim që nëse diçka nuk përshtatet, ka shumë mundësi në botën e ndryshimeve. Dhe mbani mend: Mos e humbisni mundësinë për ndryshim.