Franca rikthehet në qendër të vëmendjes, këtë herë për një ide që prek drejtpërdrejt jetën familjare: “licenca e prindërimit”.
Reagimet kanë qenë të forta, pasi vetë ideja që dikush të duhet të marrë një “licencë” për t’u bërë prind tingëllon alarmante për shumëkënd. Rritja e një fëmije shihet zakonisht si një çështje thellësisht personale, që i përket familjes. Por para se të mendojmë se po vjen diçka radikale, ia vlen të kuptojmë se çfarë është thënë realisht dhe si kjo ide u shndërrua në një debat të madh publik.
Propozimi: “Licenca e prindërimit”
Ideja nuk është krejt e re. Filozofi Hugh LaFollette e ka hedhur prej dekadash tezën se, njësoj si drejtimi i makinës apo ushtrimi i një profesioni si mjekësia, edhe prindërimi duhet të kërkojë një lloj përgatitjeje dhe prove kompetence. Tani, në Francë, kjo ide po rikthehet në diskutim në formën e një propozimi që synon të sigurojë që fëmijët të rriten në mjedise të sigurta dhe mbështetëse.
Sipas diskutimeve, “licenca” nuk do t’i ndalonte njerëzit të bëhen prindër, por do të kërkonte që prindërit e ardhshëm të dëshmonin njohuri bazë dhe aftësi për rritjen e fëmijëve. Në thelb, do të ishte diçka e ngjashme me një test drejtimi, por për prindërimin. Mbështetësit besojnë se kjo mund të ndihmojë në parandalimin e abuzimit dhe neglizhencës ndaj fëmijëve, duke siguruar që prindërit të jenë më të përgatitur për përgjegjësinë që marrin përsipër.
Arsyetimi: mbrojtja e fëmijëve
Franca ka ndërmarrë së fundmi disa hapa për forcimin e politikave të mbrojtjes së fëmijëve. Për shembull, Asambleja Kombëtare franceze miratoi një ligj që ndalon aksesin në rrjetet sociale për fëmijët nën 15 vjeç, me qëllim mbrojtjen e tyre nga rreziqet online.
Në këtë kontekst, ideja e një “licence prindërimi” shihet nga disa si vazhdim i kësaj qasjeje mbrojtëse: masa parandaluese për të krijuar një mjedis më të sigurt dhe më mbështetës për fëmijët. Duke i pajisur prindërit me njohuri dhe aftësi bazë, shteti shpreson të ndikojë pozitivisht në mirëqenien e brezit të ardhshëm. Natyrisht, kjo ide ka ngjallur debate të forta. Kritikët argumentojnë se kërkesa për një “licencë” për t’u bërë prind prek liritë personale dhe mund të çojë në ndërhyrje të tepruar të shtetit në jetën private. Ata pyesin se kush do t’i vendosë standardet e “kompetencës prindërore” dhe si do të zbatohet një sistem i tillë në mënyrë të drejtë dhe të barabartë.
Ka edhe shqetësime për diskriminim, me frikën se komunitetet më të margjinalizuara mund të preken më shumë nga rregulla të tilla. Ideja që shteti të vendosë se kush është “i aftë” për të rritur fëmijë ngre dilema të thella etike dhe ligjore. Po rritet gjithnjë e më shumë ndërgjegjësimi se rritja e fëmijëve nuk është vetëm çështje e familjes, por ka ndikim në gjithë shoqërinë. Për këtë arsye, po shtohen edhe politikat që synojnë të mbështesin prindërit dhe të garantojnë mirëqenien e fëmijëve.
Diskutimet për “licencën e prindërimit” në Francë janë pjesë e këtij trendi më të gjerë. Edhe nëse kjo ide nuk shndërrohet në ligj, ajo tashmë ka hapur një debat të rëndësishëm: deri ku duhet të shkojë roli i shtetit në jetën familjare dhe cilat janë masat më të drejta për të mbrojtur fëmijët.
Që nga viti 2015 nxisim shpirtin sipërmarrës, inovacionin dhe rritjen personale duke ndikuar në zhvillimin e një mjedisi motivues dhe pozitiv tek lexuesit tanë. Mbështetja juaj na ndihmon ta vazhdojmë këtë mision.
Na Suporto
