Një superkompjuter japonez tregoi se lagështia e ajrit mund të ketë një efekt të madh në shpërndarjen e grimcave të virusit, duke treguar rreziqe të rritjes së infeksionit të koronavirusit gjatë muajve të dimrit. Zbulimi nga gjigandi i kërkimeve Riken dhe Universiteti Kobe sugjeron që përdorimi i aparaturave për lagështirën mund të ndihmojë në kufizimin e infeksioneve gjatë kohës kur ventilimi i dritares nuk është i mundur. Studiuesit përdorën superkompjuterin Fugaku për të modeluar emetimin dhe rrjedhën e grimcave të ngjashme me virusin nga njerëzit e infektuar në një larmi ambientesh të brendshme.
Lagështia e ajrit më e ulët se 30% rezultoi në më shumë se dyfishi i sasisë së grimcave krahasuar me nivelet prej 60% ose më të larta, treguan simulimet. Studimi gjithashtu tregoi që mburojat e qarta të fytyrës nuk janë aq efektive sa maskat në parandalimin e përhapjes së spërklave. Gjetje të tjera treguan se gjatë darkave, njerëzit janë më të rrezikuar krahasuar me orët përtej tryezës, dhe numri i këngëtarëve në kor duhet të kufizohet dhe të ndahet.
LEXO: Superkompjuteri japonez më i shpejtë në botë
Ekipi hulumtues Riken i udhëhequr nga Makoto Tsubokura ka përdorur më parë super kompjuterin Fugaku për të modeluar kushtet e infektimit në trena, hapësira pune dhe klasa. Veçanërisht, simulimet treguan se hapja e dritareve në trenat e udhëtarëve mund të rrisë ventilimin nga dy deri në tre herë, duke ulur përqendrimin e mikrobeve të ambientit.
Që nga viti 2015 nxisim shpirtin sipërmarrës, inovacionin dhe rritjen personale duke ndikuar në zhvillimin e një mjedisi motivues dhe pozitiv tek lexuesit tanë. Mbështetja juaj na ndihmon ta vazhdojmë këtë mision.
