Truri njerëzor ka një mënyrë vërtet të çuditshme se si e humbet fillin e gjërave. Pikërisht në momentin kur keni nevojë të vini me një ide ose zgjidhje frymëzuese për një problem, ai ka një zakon të keq për të menduar më shumë seç duhet, duke e mbyllur veten në një lak të pafundëm dhe duke shkatërruar çdo shpresë për shpëtim.
Ju e dini se për çfarë po flas. Është i fshehtë. Por mos kini frikë, ka një rrugëdalje. Ju thjesht duhet të dilni prej lakut. Duhet të ndryshoni gjërat. Truku qëndron zakonisht te një ndryshim i thjeshtë i vendit, procesit, lojtarëve apo perspektivës. Nëse kjo nuk funksionon, kam frikë se nuk keni fat.
Kur idetë thjesht nuk duan të vinë, ja disa mënyra që të fillojë të rrjedhë kreativiteti:
Fikeni kompjuterin
Kur kam nevojë për frymëzim por truri im nuk punon, unë mbyll kompjuterin ose çfarëdolloj gjëje me të cilën jam duke punuar dhe e lë për pak. Më pas, kur bëj diçka që totalisht nuk ka lidhje me atë që isha duke bërë, bërja e një dushi, marrja me kopshtari, të udhëtoj diku ose të shtrihem në shtrat gjysmë për gjumë, ai është momenti kur më “ndizet” llambushka. Kështu më ndodh gjithmonë.
Përfundoni mbledhjen
Kur jeni në një mbledhje me qëllim për të bërë një “stuhi mendimesh” ose të zgjidhni problem, mos u surprizoni nëse ideja që fiton ose zgjidhja ideale vjen pasi mbledhja ka përfunduar. Ndonjëherë vjen shumë më vonë, kur ndodheni në praninë e njerëzve të tjerë ose kur disa ngjarje të rastësishme ju japin përgjigjien për një pyetje që ju ka munduar në mënyrë të pandërgjegjshme për javë të tëra.
Stop të qënit logjikë
Për aq sa mund t’ju them, pjesa juaj e trurit e përgjegjshme për idetë kreative nuk është e njëjtë po me atë që është e përgjegjshme me arsyetimin. Frymëzimi nuk është logjik, as nuk është i orientuar nga detyrat. Unë besoj se pjesa më e madhe e njerëzve kanë një moment më të thjeshtë të jetës kur kanë akses në atë pjesë të mendjes kur ndihen të relaksuar, të lodhur, të angazhuar në disa detyra që nuk kërkojnë shumë përgjegjësi ose duke shkëmbyer ide me dikë në një vend të pazakontë por të sigurtë.
Hiqni dorë dhe dilni nga zona
Nuk mund t’ju tregoj dot se sa herë kam ngulur sytë në një ekran të bardhë apo në një fletë të bardhë letre dhe kam torturuar trurin tim për një ide të madhe që thjesht nuk vinte.
Në fund, kam hequr dorë, jam plandosur në karrige dhe kam thënë, “Në djall vaftë, heq dorë.” I duhet pak mendjen sime për t’u “mbyllur”, por kur e bën, është pikërisht momenti kur vjen përgjigjia.
Dilni nga perspektiva
Këshiluesit bëjnë intervista rutinë me ekzekutivët më të lartë të kompanive që i punësojnë ata. Si një këshillues menaxherial, unë bëj të njëjtën gjë, por jo në të njëjtën mënyrë. Kështu përcaktoj se cilët probleme kanë nevojë të zgjidhen, por zgjidhjet vijnë zakonisht nga biseda me punonjës të një niveli më të ulët, konsumatorë ose analistë të jashtëm. Arsyeja është se liderat janë gjithmonë shumë të afërt me situatën. Ata janë në fakt brenda lakut, kështuqë janë jashtë perspektivës.
Qëndroni vetëm me veten
Unë nuk jam një ekspert në meditim, por praktikoj kthjelltësinë si një mjet për të qetësuar trurin tim që mendon, kështuqë mund të shpenzoj kohë cilësore me brendësinë time më të thellë dhe më intuitive. Unë jam ende një fillestar, por mendoj se është e domosdoshme për njerëzit neurotikë të cilët tentojnë të mbi-mendojnë për gjërat me zëra në mendjet e tyre, ashtu sikurse di se bëjnë.
Teksa ulem qetësisht, i humbur në mendime ndërsa eksploroj këtë subjekt mrekullues, por të paprekshëm në kompaninë e të besuarit tim MacBook Air, po më duket jashtëzakonisht e vështirë për të shkruar një fund mbërthyes për historinë…
/Shkruar nga Teve Tobak, Publikuar nga Entrepreneur.
Që nga viti 2015 nxisim shpirtin sipërmarrës, inovacionin dhe rritjen personale duke ndikuar në zhvillimin e një mjedisi motivues dhe pozitiv tek lexuesit tanë. Mbështetja juaj na ndihmon ta vazhdojmë këtë mision.
Na Suporto
