Kompanitë që i ndihmojnë njerëzit të zhduken - Business Magazine Albania

Kompanitë që i ndihmojnë njerëzit të zhduken

Çdo vit, disa zgjedhin të ‘zhduken’ dhe të braktisin jetën, punën, shtëpitë dhe familjet e tyre. Në Japoni, ka kompani që u vijnë në ndihmë të gjithë atyre që vendosin një ditë ta hedhin këtë hap. Në të gjithë botën, nga Shtetet e Bashkuara, Gjermania dhe Britania, disa njerëz zhduken pa lënë gjurmë – duke lënë shtëpitë, punën dhe familjet e tyre në mes të natës, për të filluar një jetë të dytë, shpesh pa parë mbrapa.

Në Japoni, këta njerëz ndonjëherë quhen “jouhatsu”. Kjo është fjala japoneze për “avullim”, por gjithashtu u referohet njerëzve që zhduken me qëllim pa gjurmë dhe vazhdojnë ta fshehin vendndodhjen e tyre – potencialisht për vite, madje edhe dekada.

“Jam ngopur me marrëdhëniet njerëzore. Mora një valixhe të vogël dhe u zhduka”, thotë 42-vjeçari Sugimoto. “Thjesht shpëtova!” Ai thotë se përsëri në vendlindjen e tij të vogël të gjithë e njihnin atë, për shkak të familjes së tij dhe biznesit të tyre të shquar lokal, të cilin Sugimoto pritej të vazhdonte. Por, pasi ai rol i ngulitur mbi të i shkaktoi një shqetësim të tillë, ai papritmas u largua nga qyteti përgjithmonë dhe nuk i tregoi askujt se ku po shkonte.

Nga borxhi i pashmangshëm te martesat pa dashuri, motivet që shtyjnë “jouhatsu-t” të avullojnë mund të ndryshojnë. Pavarësisht nga arsyet e tyre, ata u drejtohen kompanive që i ndihmojnë gjatë procesit. Këto operacione quhen “shërbime lëvizëse gjatë natës”, një lëvizje e natyrshme e fshehtë e të bërit “jouhatsu”. Ata ndihmojnë njerëzit që duan të zhduken në mënyrë diskrete nga jeta e tyre dhe mund të sigurojnë strehim për ta në një vendndodhje të fshehtë.

“Normalisht, arsyeja për të lëvizur është diçka pozitive, si hyrja në universitet, fillimi i një pune të re ose martesa. Por ka edhe lëvizje të trishtueshme – për shembull, si braktisja e universitetit, humbja e një pune ose arratisja nga një përndjekës”, thotë Sho Hatori, i cili themeloi një kompani lëvizëse në vitet ’90, kur shpërtheu flluska ekonomike e Japonisë. Në fillim, ai mendoi se shkatërrimi financiar do të ishte e vetmja gjë që i shtynte njerëzit të largoheshin nga jeta e tyre e trazuar, por shpejt zbuloi se kishte edhe “arsye shoqërore”. “Donim thjesht t’i mbështesnim njerëzit për të filluar një jetë të dytë”, thotë ai.

Sociologu Hiroki Nakamori ka hulumtuar rreth  “jouhatsu” për më shumë se një dekadë. Ai thotë se termi “jouhatsu” filloi të përdorej për herë të parë për të përshkruar njerëzit që vendosën të zhdukeshin në vitet ’60. Shkalla e divorcit ishte (dhe ende është) shumë e ulët në Japoni, kështu që disa njerëz vendosën se ishte më lehtë të ngriheshin dhe t’i linin bashkëshortet e tyre, në vend që të kalonin nëpër procedurat e hollësishme, zyrtare të divorcit.

“Në Japoni, është thjesht më e lehtë të zhdukesh”, thotë Nakamori. Privatësia është e mbrojtur rreptësisht: personat e zhdukur mund të tërheqin para lehtësisht nga ATM-të dhe anëtarët e familjes së tyre nuk mund të kenë qasje në videot e sigurisë. “Policia nuk ndërhyn, nëse nuk ka ndonjë arsye tjetër – si një krim apo aksident. E vetmja gjë që familja mund të bëjë është të paguajë një shumë të majme parash për një detektiv privat. Ose thjesht prisni. Kjo është e gjitha”

“U shokova”

Për të dashurit që mbeten pas, braktisja dhe kërkimi i vazhdueshëm i “jouhatsu-ve” mund të jetë e padurueshme.

“Unë isha e tronditur”, thotë një grua që dëshiron të mbetet anonime, kur përmend djalin e saj 22-vjeçar. “Ai dështoi pasi la punën dy herë. Duhet të jetë ndier i mjeruar me dështimin e tij.” Ajo iu drejtua vendit ku ai jetonte, kontrolloi lokalet që frekuentonte dhe më pas priti ditë me radhë në makinën e saj, për të parë nëse do të shfaqej, 22-vjeçari kurrë nuk e bëri këtë gjë.

Ajo deklaroi se policia nuk ka qenë e dobishme dhe shton se i është thënë se mund të përfshiheshin vetëm nëse do të bëhej fjalë për një vetëvrasje të dyshuar. “E kuptoj që ka ndjekës – informacioni mund të keqpërdoret. Ky është një ligj i domosdoshëm, mbase. Por kriminelët, ndjekësit dhe prindërit që nuk mund të kërkojnë fëmijët e tyre? Të gjithë ata trajtohen në të njëjtën mënyrë, për shkak të mbrojtjes. Çfarë është kjo?”– shprehet ajo. “Me ligjin aktual, pa para, gjithçka që mund të bëj është të kontrolloj, nëse një trup i vdekur është djali im – e vetmja gjë që ka mbetur për mua.”

Të zhdukurit

Ndjenjat e trishtimit dhe pendimit qëndrojnë me “jouhatsut-t” shumë kohë pasi lënë jetën e tyre prapa. “Unë vazhdimisht kam një ndjenjë se kam bërë diçka të gabuar”, thotë Sugimoto, biznesmeni që la gruan dhe fëmijët e tij në një qytet të vogël. “Unë nuk i kam parë fëmijët e mi për një vit. U thashë atyre se jam në një udhëtim pune.” Pendimi i tij i vetëm, thotë Sugimoto, ishte largimi nga ata.

Aktualisht, Sugimoto po qëndron në një shtëpi të vendosur në një lagje rezidenciale të Tokios. Kompania lëvizëse gjatë natës që po strehon atë, drejtohet nga një grua e quajtur Saita. Ajo ishte vetë një “jouhatsu”, e cila u zhduk 17 vite më pare, pasi ishte në një marrëdhënie fizikisht abuzive. “Në një farë mënyre, unë jam një person i zhdukur edhe tani”- thotë ajo.

“Unë kam lloje të ndryshme klientësh”, vazhdon ajo. “Ka njerëz që ikin nga dhuna serioze në familje ose egoja dhe interesi vetjak. Unë nuk gjykoj. Unë kurrë nuk them: Çështja juaj nuk është mjaft serioze. Të gjithë kanë luftën e tyre individuale.”

Për njerëz si Sugimoto, kompania e saj ndihmoi në adresimin e luftërave të brendshme. Por edhe pse Sugimoto arriti të zhdukej, nuk do të thotë që gjurmët e jetës së tij të vjetër nuk vonojnë. “Vetëm djali im i parë e di të vërtetën. Ai është 13 vjeç”, thotë Sugimoto. “Fjalët që nuk do t’i harroj kurrë janë: Ajo që babai vendosi, është vetëm jeta e tij, dhe këtë nuk mund ta ndryshoj. Tingëllon më i pjekur se unë, apo jo?”

BBC

Që nga viti 2015 nxisim shpirtin sipërmarrës, inovacionin dhe rritjen personale duke ndikuar në zhvillimin e një mjedisi motivues dhe pozitiv tek lexuesit tanë. Kjo punë që e bëjmë me shumë dashuri nuk ka të paguar. Ne jemi platforma e vetme e cila promovon modelin pozitiv të sipërmarrjes së lirë. Përmes kësaj platforme mbështesim edukimin gjatë gjithë jetës si mjet për zhvillimin personal dhe profesional të brezave. Kontributi juaj do të na ndihmojë në vazhdimin e këtij misioni në gjithë trevat shqipfolëse.

Mund të kontribuoni KETU. Falemnderit.

Must watch
Business Mag Nr. #25 - Mars 2021

Kjo periudhë përkon me një vit të plotë në kushte pandemie në vendin tonë, në Europë dhe në mbarë botën. Në një vit ndodhën shumë zhvillime, të paparashkuara ndonjëherë më parë nga ne, duke hedhur poshtë shumë plane apo projekte tonat për rritjen. Por, në këtë kohë sipërmarrje të ndryshme u vunë në lëvizje për të gjetur zgjidhje të reja e për të siguruar mbijetesën.

Në këtë numër të revistës, vijnë zhvillimet përmes gjurmëve që kanë lënë tek industri, sipërmarrje apo individë sipërmarrës.

Pano Soko, ekonomist i njohur flet për efektet e paketave ekonomike të mbështetjes dhe nevojën për paketa ndihme në industritë e prekura.

Rubrika 3X3 i kushtohet industrisë së verërave. Nga intervistat tona me 3 prodhues rezulton se

verërat shqiptare janë të “paralizuara” nga pandemia.

Verërat janë në një trend me turizmin. Brunila Liçaj, profesore dhe eksperte në fushën e turizmit është optimiste për të ardhmen e kësaj fushe.

Në rubrikën e brandeve kemi sjellë, fabrikën e qumështit dhe prodhimeve të bulmetit “Lufra”, ndërsa një brand që po rimëkëmbet nga Kosova është prodhuesi i këpucëve artizanale “Perolli”. Të dy këto brande janë model frymëzimi për njerëzit e punës!

Një pjesë e rëndësishme e revistës i dedikohet konkursit dhe fituesve të Businessmag në …

Shiko më shumë
Na ndiqni në rrjetet sociale
0