Ermonela Jaho për Financial Times: Shkova në Itali me ëndrra të mëdha, por me xhepin bosh - Business Magazine Albania

Ermonela Jaho për Financial Times: Shkova në Itali me ëndrra të mëdha, por me xhepin bosh

Ermonela Jaho, 46 ​​vjeç, ka lindur në Shqipëri. Ajo bëri debutimin e saj në opera në moshën 17 vjeçare dhe që prej asaj kohe është bërë një nga sopranot më të vlerësuara në botë, duke performuar në skenat më të rëndësishme botërore. Çmimet e saj të shumta përfshijnë Çmimin e Lexuesve në Çmimet Ndërkombëtare të Operës 2016.

Cila ishte ambicia juaj e fëmijërisë apo e hershme?

Gjithmonë të jem këngëtare. Unë fillova kur isha pesë, gjashtë vjeç. Kur isha 14 vjeç, pashë operën time të parë live në Tiranë. Pas atij momenti, unë krijova ambicien time.

Shkolla private apo shkolla shtetërore? Universitet apo drejtpërdrejt në punë?

Shkollë shtetërore. Duke qenë në një vend komunist, gjithçka drejtohej nga shteti. Pas kësaj, universiteti. Kam studiuar gjithashtu në Itali, në akademinë [e muzikës] të Santa Cecilia. Kam punuar në të njëjtën kohë në restorante, si një kujdestare fëmijësh, duke u kujdesur për të moshuarit – shkova në Itali me ëndrra të mëdha, por me xhepin bosh. U përpoqa të bëja sa më shumë për veten time. Ishte një shkollë jete ku mësova rëndësinë e gjithçkaje. E kuptova se sa prindërit e mi kanë luftuar për të siguruar jetesën. Unë i thashë vetes: “Ti vetë duhet të punosh për ëndrrën tënde, Ermonela, ti dhe askush tjetër.”

Kush ishte apo është mentori juaj?

Njerëz të ndryshëm në faza të ndryshme. Kur isha fëmijë, ishte babai im. Ai donte që unë të mos dorëzohesha kurrë dhe unë e kuptova rëndësinë e kësaj më vonë. Tani për tani, menaxheri im, Alan Green – ai po bën të njëjtën gjë, duke më mbështetur mua.

Sa të përgatitur jeni në aspektin fizik?

Goxha mirë. Unë kam punuar gati çdo ditë nga momenti kur zbulova përfitimet për shëndetin tim, jetën time, profesionin tim.

Ambicia apo talenti: cila ka më shumë rëndësi për suksesin?

Ambicia e mban ndezur zjarrin për të vazhduar udhëtimin drejt suksesit tuaj.

Sa jeni e angazhuar politikisht?

Aspak. Unë gjej këndvështrime të mira te njerëz të ndryshëm dhe përpiqem t’i bashkoj ato. Shpresoj për një vend më të mirë dhe një botë paqësore.

Çfarë do të dëshironit të zotëronit që aktualisht nuk e posedoni?

Liria të jem vetvetja.

Cili është ekstravaganca juaj më e madhe?

Nuk kam qenë kurrë ekstravagante në jetën time. Unë kurrë nuk kam menduar se mund të paguaj çmimin.

Në cilin vend jeni më e lumtur?

Kur jam e rrethuar nga njerëz pozitivë – vendi nuk ka rëndësi.

Çfarë ambiciesh keni ende?

Të bëhem më e mirë se dje. Ambicia ime aktuale dhe gjatë gjithë jetës është që të jem një person më i mirë, të përmirësohem.

Çfarë ju shtyn përpara?

Gjëra të reja, arritje të reja. Unë dua ta bëj jetën time më interesante sesa të përsëris të njëjtat gjëra çdo ditë.

Cila është arritja më e madhe e jetës tuaj deri më tani?

T’i jap vetes mundësinë të jem vetvetja. Unë nuk e kam arritur atë 100 për qind, por po punoj që ta arrij.

Çfarë ju duket më irrituese te njerëzit e tjerë?

Mungesa e ndjeshmërisë. Mungesa e dëshirës për të marrë përsipër drejtimin e jetës së tyre.

Nëse vetja juaj 20-vjeçare mund t’ju shohë tani, çfarë do të mendonte ajo?

“Uau, e bëre! Nuk ke hequr dorë nga asgjë ”. Kur isha 20 vjeç, gjithçka dukej kaq e vështirë.

Cilin objekt që keni humbur dëshironi ta keni akoma?

Një shall që humba pak kohë prapa që më kujtoi nënën time. Unë nuk kam gjetur një tjetër si ai askund.

Cila është sfida më e madhe e kohës sonë?

Mungesa e ndjeshmërisë dhe lidhja njerëzorë. Flasim me njëri-tjetrin, por nuk e kuptojmë më njëri-tjetrin.

A besoni në një jetë të përtejme?

Po, po Unë besoj se energjia e njerëzve që ishin pjesë e jetës sonë është ende rreth nesh në një formë ose tjetër. Unë i kam humbur prindërit e mi, por besoj se akoma mund ta ndiej energjinë e tyre dhe kjo është ajo që më bën të besoj te jeta e përtejme.

Nëse do të duhej të vlerësonit sa e kënaqur jeni me jetën tuaj, nga 1-10, si do ta vlerësonit?

Shtatë Kam arritur të përmbush shumicën e ambicieve të mia kryesore, por më duhet të gjej hapësirë ​​dhe energji për të gjetur veten – dhe ta respektoj, pasi ta kem gjetur.

Financial Times

Që nga viti 2015 nxisim shpirtin sipërmarrës, inovacionin dhe rritjen personale duke ndikuar në zhvillimin e një mjedisi motivues dhe pozitiv tek lexuesit tanë. Mbështetja juaj na ndihmon ta vazhdojmë këtë mision.

Na Suporto
Must watch
Business Mag Nr. #41 – Mars 2026

Shqipëria… e brezit që po vjen!

Arsimimi dhe edukimi janë kura që ndal çdo të keqe. Një komb i arsimuar, një komb që investon në rininë e tij, në gjeneratat që i lënë vendin njëra-tjetrës, është padyshim një komb që do të ketë prosperitet dhe stabilitet afatgjatë. Shqipëria ka ende shumë mangësi në këtë aspekt; strukturat arsimore dhe programet edukative të vjetëruara shpesh nuk i përgjigjen kërkesave të kohës dhe tregut të punës. Por diçka ka nisur të lëvizë. Reforma të reja, iniciativa private, bashkëpunime ndërkombëtare dhe, mbi të gjitha, një valë e re entuziazmi tek të rinjtë po krijojnë shenja të qarta optimizmi.

Ky edicion i revistës vë në qendër të vëmendjes pikërisht këtë frymë të re. Në kopertinë kryesore sjellim historitë frymëzuese të pesë adoleshentëve të talentuar, të motivuar, me ambicie të mëdha dhe shpirt luftarak. Ata nuk janë thjesht nxënës të shkëlqyer, por ambasadorët e vërtetë të Shqipërisë të së nesërmes, dëshmi e gjallë se potenciali ynë kombëtar është vital.

Në faqet e brendshme, Bledar Shella, kreu i  bordit të Shoqatës së Bankave të Shqipërisë, na flet hapur për të ardhmen e sektorit financiar, sfidat e digjitalizimit dhe rolin e bankave në mbështetjen e ekonomisë reale. …

See more
Follow us
0