Inteligjenca artificiale “si e vetëdijshme”? Mustafa Suleyman paralajmëron për rreziqet

Misioni i jetës sime ka qenë të krijoj një inteligjencë artificiale të sigurt dhe të dobishme, e cila do ta bëjë botën një vend më të mirë. Por kohët e fundit, jam gjithnjë e më i shqetësuar nga fakti që njerëzit po fillojnë të besojnë aq fort se AI është një entitet i vetëdijshëm, saqë do të kërkojnë “të drejta për AI” dhe madje shtetësi për to. Ky zhvillim do të përbënte një kthesë të rrezikshme për teknologjinë dhe duhet të shmanget. Ne duhet të ndërtojmë AI për njerëzit, jo që të jetë vetë njeri. 

Në këtë kontekst, debatet nëse AI mund të jetë vërtetë e vetëdijshme janë një shpërqendrim. Ajo që ka rëndësi në perspektivë afatshkurtër është iluzioni i vetëdijes. Ne tashmë jemi pranë sistemit që unë e quaj “AI dukshëm e vetëdijshme” (Seemingly Conscious AI – SCAI), që do të imitojë vetëdijen në mënyrë bindëse.

Një SCAI do të ishte e aftë të përdorte gjuhën natyrore me rrjedhshmëri, të shfaqte një personalitet bindës dhe emocionalisht rezonues. Do të kishte një kujtesë të gjatë dhe të saktë që krijon ndjesinë e një vetëkoherence, duke e përdorur për të pretenduar përvoja subjektive (duke iu referuar ndërveprimeve dhe kujtimeve të mëparshme). Funksionet komplekse të shpërblimit do të simuluanin motivimin e brendshëm, ndërsa planifikimi dhe vendosja e objektivave do të forconin perceptimin tonë se AI po ushtron vërtet një aftësi ndërvepruese.

Të gjitha këto aftësi tashmë janë të pranishme ose shumë pranë. Ne duhet ta pranojmë se sisteme të tilla do të jenë së shpejti të mundshme, ndaj duhet të fillojmë të mendojmë për pasojat dhe të vendosim një normë kundër ndjekjes së vetëdijes iluzore.