Në 1938, Soichiro Honda ishte një mekanik i varfër. Ai vuri gjithçka që kishte, madje edhe bizhuteritë e gruas së tij, për të krijuar një piston të ri që donte t’ia shiste Toyota-s.
Ai kaloi dy vite duke e përmirësuar dizajnin, pavarësisht lodhjes ekstreme. Në fund, Toyota i dha një kontratë të madhe. Por, kur ishte gati të ndërtonte fabrikën, qeveria japoneze i refuzoi betonin, duke u përgatitur për Luftën e Dytë Botërore.
Honda nuk u dorëzua. Ai dhe ekipi i tij krijuan një proces të veçantë për të bërë beton dhe ndërtuan fabrikën vetë.
Kur filloi lufta, bombarduesit amerikanë sulmuan fabrikën e tij dy herë. Në vend që të dorëzohej, Honda përdori kanistrat e benzinës që ranë nga avionët si lëndë e parë për prodhim.
Ai rindërtoi gjithçka, por në 1945 një tërmet i madh shkatërroi operacionin e tij. I mposhtur dhe pa para, ai shiti mbetjet e fabrikës te Toyota.
Pas luftës, Japonia ishte në skamje dhe mungesë benzine. Honda nuk mund të gjente makinën e tij. Për të ndihmuar gruan të marrë ushqime, ai lidhi një motor të vogël radio me biçikletën e saj. Fqinjët e tij e panë dhe kërkuan një të tillë edhe për vete.
Pa asnjë kapital, Honda shkroi një letër pasionante te 18,000 pronarë dyqanesh biçikletash, duke kërkuar investime për vizionin e tij. Mrekullisht, 3,000 prej tyre i përgjigjën. Me paratë e grumbulluara, ai krijoi Honda Super Cub, motorri më i prodhuar ndonjëherë në historinë e njerëzimit, me mbi 81 milionë njësi të shitura në të gjithë botën.
Nga një kasolle e shkatërruar nga lufta, Honda u bë një perandori globale, duke gjeneruar mbi 130 miliardë dollarë çdo vit.
Mësimi: Suksesi është 1% rezultat i punës tënde dhe 99% dështime që e kanë ndërtuar atë.
Që nga viti 2015 nxisim shpirtin sipërmarrës, inovacionin dhe rritjen personale duke ndikuar në zhvillimin e një mjedisi motivues dhe pozitiv tek lexuesit tanë. Mbështetja juaj na ndihmon ta vazhdojmë këtë mision.
Na Suporto
